Cel badania Badanie ma na celu wykrycie oraz precyzyjne oznaczenie stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi pochodzącemu z maku (Papaver somniferum – nasiona, mąka, pyłek). Wynik pozwala potwierdzić lub wykluczyć alergię natychmiastową na ten składnik oraz ocenić stopień sensitizacji.
Wskazania kliniczne Objawy sugerujące alergię IgE‑zależną po spożyciu lub kontakcie z produktami zawierającymi mak, takie jak pokrzywka, obrzęk, duszności, biegunka czy wymioty. Rozpoznanie przyczyn reakcji alergicznych u małych dzieci (zwłaszcza Kwalifikacja pacjenta do immunoterapii alergenowej (odczulania) po potwierdzeniu wrażliwości.
Ocena współistniejących nadwrażliwości u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym ze spektrum autyzmu (ASD), u których częściej obserwuje się nieprawidłowości immunologiczne. Monitorowanie efektów terapii eliminacyjnej lub dietetycznej u pacjentów z podejrzeniem alergii pokarmowej na mak. Materiał biologiczny Do badania pobiera się 4–5 ml krwi pełnej, z której uzyskuje się surowicę lub osocze. Próbkę oznacza się jako „Mak S207 – IgE”.
Próbkę należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Stężenie swoistych przeciwciał IgE oznacza się metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub techniką chemiluminescencji. Obie metody charakteryzują się wysoką czułością (do 0,1 kU/L) i specyficznością (>95 %). Wynik podawany jest w jednostkach kilounitów na litr (kU/L) i może być wyrażony jako wartość ilościowa lub klasyfikowana według przyjętych progów.
Przygotowanie pacjenta Nie ma konieczności odstawiania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów ani inhibitorów ACE. Badanie może być wykonane niezależnie od ostatniego spożycia maku – nie wymaga specjalnego postu. W przypadku małych dzieci zaleca się pobranie krwi przez wykwalifikowany personel, najlepiej w warunkach minimalnego stresu. U kobiet w ciąży i karmiących piersią test jest bezpieczny, gdyż wymaga jedynie pobrania krwi.
Interpretacja wyników Wynik podany jest w kU/L i interpretowany według następujących progów (wartości orientacyjne, zawsze należy je korelować z objawami klinicznymi): <0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE, alergia mało prawdopodobna. 0,35–0,70 kU/L – niska czułość; może wskazywać na wczesny etap sensitizacji lub niską intensywność reakcji. 0,70–3,5 kU/L – umiarkowana sensitizacja; zazwyczaj towarzyszy łagodnym objawom klinicznym.