Cel badania Test określa aktywność enzymu dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy krwi. LDH jest szeroko rozpowszechnionym enzymem cytoplazmatycznym, którego podwyższony poziom wskazuje na uszkodzenie komórek w różnych narządach, w tym serca, wątroby, mięśni, nerek oraz mózgu. Wskazania kliniczne Monitorowanie uszkodzeń narządów po urazach, zawałach serca, zapaleniach wątroby, niewydolności nerek.
Ocena przebiegu chorób metabolicznych, w tym zaburzeń mitochondrialnych, które mogą współwystępować z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Diagnostyka i kontrola postępu chorób nowotworowych oraz stanów zapalnych. Wspomaganie oceny stanu ogólnego pacjenta przy podejrzeniu zespołu PANS/PANDAS. Materiał Surowica – 2 ml pobrana z żyły w warunkach aseptycznych.
Metoda Oznaczenie aktywności LDH odbywa się metodą enzymatyczną w oparciu o reakcję przekształcania mleczanu do pirogronianu z jednoczesnym redukowaniem NAD⁺ do NADH. Wzrost absorbancji przy 340 nm jest proporcjonalny do aktywności enzymu i wyrażany w jednostkach międzynarodowych na litr (U/L). Interpretacja wyników Wartości prawidłowe: 140‑280 U/L (zakres może się nieco różnić w zależności od laboratorium).
Podwyższony poziom LDH może sugerować: Uszkodzenie mięśni szkieletowych (np. Procesy nowotworowe lub hemolizę. Dysfunkcje mitochondrialne, które mogą wpływać na rozwój neurobehawioralny. Obniżony poziom LDH jest rzadko spotykany i może wystąpić przy niedoborze witaminy B1 (tiaminy) lub w niektórych stanach niedożywienia. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie jest wymagane specjalne przygotowanie dietetyczne.
Zaleca się jednak unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w ciągu 24 godzin przed badaniem, aby nie zakłócić wyniku. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych W niektórych pacjentów z autyzmem, zaburzeniami spektrum PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się nieprawidłowości metaboliczne, w tym podwyższoną aktywność LDH, co może odzwierciedlać stres oksydacyjny lub uszkodzenia komórek nerwowych.
Badanie to może stanowić element szerszej oceny biochemicznej, pomagając w identyfikacji współistniejących procesów patologicznych.