Cel badania Oznaczenie stężenia łożyskowego czynnika wzrostu (PlGF) w surowicy lub osoczu krwi w celu oceny funkcji łożyska i określenia ryzyka wystąpienia preeklampsji (ICD‑10: O14.0, O14.1) oraz innych zaburzeń ciążowych, takich jak niewydolność płodu czy ograniczony wzrost wewnątrzmaciczny. Wskazania kliniczne Monitorowanie kobiet w ciąży z podejrzeniem lub potwierdzoną preeklampsją. Ocena ryzyka wczesnego wystąpienia preeklampsji (przed 34.
Diagnostyka niewydolności łożyska, w tym płodowego ograniczenia wzrostu. Wsparcie decyzji klinicznych dotyczących intensywności opieki i ewentualnego wczesnego zakończenia ciąży. Badania badawcze łączące dysfunkcję łożyska z późniejszym ryzykiem zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu. Metoda Stężenie PlGF określa się metodą immunologicznego testu chemiluminescencyjnego (CLIA) lub immunoenzymatycznego (ELISA).
Test wymaga pobrania 2–5 ml krwi żylnej, po której próbka jest odwirowana, a surowica lub osocze poddawane jest analizie w laboratorium przy użyciu zestawu dedykowanego do oznaczania PlGF. Interpretacja wyników Wartości prawidłowe: zazwyczaj >100 pg/ml w drugim trymestrze, ale zakres referencyjny zależy od tygodnia ciąży i zastosowanej metody. Obniżone stężenie PlGF: zwiększone ryzyko wczesnej preeklampsji, niewydolności łożyska, płodowego ograniczenia wzrostu.
Im niższy wynik, tym wyższe prawdopodobieństwo ciężkiego przebiegu. Podwyższone stężenie PlGF: rzadko spotykane, może wystąpić w późniejszej fazie ciąży lub w stanach zapalnych łożyska, ale nie jest typowym wskaźnikiem patologii. W połączeniu z innymi markerami (np. sFlt‑1) oraz oceną kliniczną, wynik PlGF umożliwia klasyfikację pacjentki do grupy niskiego, umiarkowanego lub wysokiego ryzyka.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – pobranie krwi może odbywać się w dowolnym momencie dnia, niezależnie od posiłków. Ważne jest, aby próbka została właściwie oznaczona i dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C w ciągu 4 godzin od pobrania.
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi Dysfunkcja łożyska, objawiająca się niskim poziomem PlGF, może wpływać na dopływ tlenu i składników odżywczych do płodu, co w konsekwencji zwiększa ryzyko nieprawidłowego rozwoju mózgu. Badania epidemiologiczne wskazują, że kobiety z potwierdzoną preeklampsją i niskim PlGF mają wyższe prawdopodobieństwo urodzenia dziecka z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym spektrum autyzmu.