Cel badania Określenie stężenia lorazepamu w surowicy krwi żylnej w celu oceny prawidłowości leczenia, wykrycia przedawkowania, monitorowania zgodności z zaleceniami terapeutycznymi oraz wsparcia w sytuacjach sądowo‑medycznych. Wskazania kliniczne Kontrola terapeutyczna przy długotrwałym stosowaniu lorazepamu (np. w zaburzeniach lękowych, padaczce, stanach pourazowych). Podejrzenie przedawkowania lub toksyczności benzodiazepin.
Ocena przyjmowania leku w przypadkach niejasnej przyczyny objawów neurologicznych. Badania sądowo‑medyczne oraz kontrola w programach odwykowych. Monitorowanie stężenia leku w ciąży lub w okresie karmienia piersią. Metoda Stężenie lorazepamu wyznaczane jest metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (LC‑MS/MS) lub chromatografii cieczowej z detekcją UV.
Próbka surowicy poddawana jest deproteinacji, a następnie analizie przy użyciu wewnętrznego standardu, co zapewnia wysoką czułość (dolny próg wykrywalności ~1 ng/mL) oraz precyzję pomiaru. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego.
Należy jednak poinformować pacjenta o konieczności podania informacji o ostatniej dawce lorazepamu, czasie przyjęcia leku oraz ewentualnym współistniejącym leczeniu innymi lekami, które mogą wpływać na metabolizm benzodiazepin. Próbkę pobiera się z żyły w warunkach standardowych, unikając hemolizy. Interpretacja wyników Zakres terapeutyczny: zazwyczaj 20‑200 ng/mL (wartości mogą się różnić w zależności od laboratorium i wskazań klinicznych).
Stężenia poniżej zakresu: mogą wskazywać na niewystarczające dawkowanie, nieprzestrzeganie zaleceń lub przyspieszony metabolizm. Stężenia powyżej zakresu: sugerują przedawkowanie, ryzyko działań toksycznych (np. depresja ośrodka oddechowego) lub interakcje z inhibitorami enzymów wątrobowych. Specjalne sytuacje: w ciąży lub u noworodków interpretacja wymaga uwzględnienia zmian w farmakokinetyce i potencjalnego wpływu na rozwój neurologiczny.
Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi lorazepam może być stosowany jako lek przeciwlękowy lub przeciwdrgawkowy. Monitorowanie jego stężenia pozwala uniknąć działań niepożądanych, które mogą nasilać objawy neurobehawioralne, oraz zapewnia bezpieczeństwo w kontekście współistniejących terapii farmakologicznych.