Cel badania Określenie koncentracji lizozymu w surowicy krwi. Lizozym jest enzymem o działaniu bakteriobójczym, produkowanym m.in. przez neutrofile, makrofagi oraz komórki nabłonkowe. Jego poziom odzwierciedla aktywność układu odpornościowego oraz procesy zapalne w organizmie. Wskazania kliniczne Ocena aktywności i nasilenia ostrej oraz przewlekłej infekcji bakteryjnej.
Monitorowanie chorób zapalnych, takich jak sarkoidoza, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby zapalne jelit. Diagnostyka i kontrola przebiegu niektórych nowotworów hematologicznych (np. przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki). Wspomaganie diagnozy zaburzeń autoimmunologicznych.
Badanie w kontekście dysregulacji immunologicznej u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie podwyższony lub obniżony poziom lizozymu może wskazywać na zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Materiał Surowica pobrana z krwi pełnej. Próbka powinna być pobrana na czczo, odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, a analiza powinna zostać wykonana w ciągu 24 h od pobrania.
Metoda Stężenie lizozymu oznacza się najczęściej metodą immunochemiczną (ELISA) lub metodą turbidymetryczną. Testy te wykorzystują przeciwciała monoklonalne lub polispecyficzne wiążące lizozym, co umożliwia precyzyjne określenie jego koncentracji w jednostkach mg/L. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: 10‑20 mg/L (zakres referencyjny może się różnić w zależności od laboratorium).
Podwyższony poziom: wskazuje na aktywne procesy zapalne, infekcję bakteryjną, choroby autoimmunologiczne, sarkoidozę lub niektóre nowotwory. Obniżony poziom: może wystąpić w stanach immunosupresji, niewydolności nerek, ciężkiej niewydolności wątroby lub w przebiegu niektórych nowotworów. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych podwyższony lizozym może sugerować dodatkowy komponent immunologiczny, który wymaga dalszej oceny i ewentualnej interwencji.
Przygotowanie pacjenta Pacjent powinien przyjść na czczo (co najmniej 8 h post). Unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych i antybiotyków w ciągu 24 h przed pobraniem, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych W badaniach nad autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się częste nieprawidłowości w układzie immunologicznym.