Przejdź do treści

Lityczność przeciwciał anty-HLA kl.II C1q

Cel badania Test określa lityczność (zdolność do aktywacji dopełniacza) przeciwciał anty-HLA klasy II poprzez wykrycie ich zdolności do wiązania komponentu C1q. Wynik informuje o obecności przeciwciał, które mogą wywołać reakcję immunologiczną prowadzącą do uszkodzenia przeszczepionego narządu lub innych tkanek. Wskazania kliniczne Ocena ryzyka odrzutu przeciwciałowego (antibody‑mediated rejection, AMR) u biorców przeszczepów narządów, w szczególności nerek, serca i wątroby.

Monitorowanie obecności i aktywności przeciwciał anty‑HLA po przeszczepie. Diagnostyka immunologiczna u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, w tym zespołami PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwjowymi, gdzie wykrywa się potencjalne mechanizmy immunologiczne. Wspomaganie decyzji terapeutycznych w immunosupresji.

Metoda Badanie wykonywane jest metodą immunologiczną w oparciu o technologię opartą na kulkach (beads) Luminex®: Na kulki mikropłytkowe przyłączane są specyficzne antygeny HLA klasy II. Do próbki surowicy (lub osocza) dodaje się kulki, co umożliwia wiązanie ewentualnych przeciwciał anty‑HLA. Następnie do mieszaniny wprowadzany jest znakowany przeciwciało anty‑C1q, które wiąże się wyłącznie z kompleksami anty‑HLA‑C1q.

Sygnalizacja fluorescencyjna jest odczytywana w analizatorze Luminex, a wynik wyrażany jest w jednostkach MFI (Mean Fluorescence Intensity). Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnych przeciwciał anty‑HLA klasy II zdolnych do wiązania C1q; ryzyko odrzutu immunologicznego jest niskie.

Pozytywny wynik – obecność przeciwciał anty‑HLA klasy II z właściwością aktywacji dopełniacza; podwyższone ryzyko odrzutu przeszczepu oraz wskazanie do intensywniejszej kontroli immunosupresji. Wartości progowe (cut‑off) ustalane są przez laboratorium na podstawie populacji kontrolnej i specyfiki testu; wyniki podawane są jako MFI oraz jako klasyfikacja (negatywny/pozytywny).

Przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 5‑10 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu (do uzyskania surowicy) lub z dodatkiem heparyny/EDTA (do osocza). Nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego ani odstania od leków, jednak należy unikać hemolizy próbki i zapewnić prawidłowe oznakowanie.