Cel badania Badanie ilościowe litu w surowicy krwi ma na celu zmierzenie stężenia tego elektrolitu w organizmie. Wynik pozwala ocenić, czy poziom litu znajduje się w granicach terapeutycznych, czy też występuje przedawkowanie lub niedobór. Wskazania kliniczne monitorowanie stężenia litu u pacjentów przyjmujących lit w terapii chorób afektywnych (np.
choroba dwubiegunowa), aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo leczenia rozpoznanie i ocena stopnia nasilenia zatrucia litem – zarówno ostrzeżenie przed przedawkowaniem, jak i kontrola po interwencji okresowa kontrola poziomu litu u osób stosujących lit w ramach badań klinicznych lub eksperymentalnych metod leczenia zaburzeń neurorozwojowych, w tym autyzmu ocena przyczyn objawów neurologicznych lub psychiatrycznych, które mogą być związane z nieprawidłowym poziomem litu Metoda Stężenie litu określa się metodą spektrofotometrii absorpcyjnej (ICP‑MS) lub metodą jonoselektywnego elektrody w surowicy pobranej z żyły.
Próbka musi być pobrana w warunkach jałowych, a następnie odwirowana, aby uzyskać klarowną surowicę.
Przygotowanie pacjenta próba pobierana jest na czczo lub po minimum 2‑godzinnym odstaniu od posiłku, aby uniknąć wpływu fluktuacji metabolicznych pacjent powinien zgłosić przyjmowane leki, w tym suplementy zawierające lit, oraz wszelkie objawy sugerujące zatrucie (nudności, wymioty, drżenie, zaburzenia świadomości) przed pobraniem krwi nie zaleca się intensywnego wysiłku fizycznego ani spożywania dużych ilości sodu, co może wpływać na poziom litu Interpretacja wyników Wyniki podaje się w jednostkach mmol/L (lub mEq/L).
Zakres terapeutyczny litu w surowicy wynosi zazwyczaj 0,6‑1,2 mmol/L (4‑8 mEq/L). Stężenie poniżej 0,6 mmol/L – może wskazywać na niedostateczną dawkę leku lub niewłaściwą absorpcję. Stężenie w przedziale 0,6‑1,2 mmol/L – uznawane za optymalne, zapewnia efektywność leczenia przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych.
Stężenie powyżej 1,2 mmol/L – sugeruje ryzyko toksyczności; konieczna jest szybka interwencja, w tym ewentualne obniżenie dawki, podanie płynów i monitorowanie czynności nerek. Kod ICD Badanie oznaczone kodem ICD‑10 M73, które w systemie klasyfikacji odnosi się do „Innych zaburzeń mięśniowych”, ale w kontekście diagnostyki laboratoryjnej jest używane jako kod referencyjny dla oznaczenia poziomu litu w surowicy.