Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi pochodzącemu z leszczyny (Corylus avellana). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną na ten konkretny alergen. Wskazania kliniczne Uczulenie na pyłki leszczyny, objawiające się katarami alergicznymi, zapaleniem spojówek, astmą lub pokrzywką. anafilaksja) po ekspozycji na pyłki leszczyny.
Diagnostyka alergii u małych dzieci, u których objawy są niejednoznaczne. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej (immunoterapia alergenowa) przeciwko leszczynie. Ocena wpływu alergii na przebieg zaburzeń neurorozwojowych, w tym ASD, gdy występują objawy nasilonego dyskomfortu lub zachowań związanych z reakcją alergiczną. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się 5‑7 ml krwi żylnej, z której uzyskuje się surowicę.
Próbka powinna być pobrana na czczo (co najmniej 8 h po ostatnim posiłku), aby uniknąć ewentualnych zakłóceń biochemicznych, choć nie jest to warunek krytyczny dla oznaczenia IgE. Przed pobraniem krwi należy zapytać pacjenta o przyjmowane leki przeciwzapalne, antyhistaminowe i kortykosteroidy – niektóre z nich mogą obniżać poziom IgE. Metoda Oznaczenie swoistych IgE wykonywane jest metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub immunofluorescencji (ImmunoCAP).
Wykorzystuje się stałe fazy pokryte alergenem leszczyny (głównie białko Cor a 1). Surowica pacjenta jest inkubowana z tymi fazami, a następnie dodawany jest znakowany przeciwciałem anty‑IgE. Intensywność sygnału (kolorowa reakcja lub fluorescencja) jest proporcjonalna do stężenia swoistych IgE w próbce. Interpretacja wyników Wartość ujemna (poniżej progu referencyjnego, zwykle – brak istotnej odpowiedzi immunologicznej na alergen leszczyny.
Wartość dodatnia (powyżej progu) – obecność swoistych IgE, co wskazuje na uczulenie. Im wyższy poziom, tym większe prawdopodobieństwo klinicznego objawienia po ekspozycji. Wysokie wartości (> 10 kU/l) – często korelują z cięższymi objawami (np. astma, anafilaksja) i mogą wymagać dalszej oceny oraz włączenia do programu odczulania. Warto pamiętać, że wynik laboratoryjny musi być zawsze interpretowany w kontekście wywiadu klinicznego i testów prowokacyjnych (np.
test skórny), ponieważ obecność swoistych IgE nie zawsze przekłada się na objawy kliniczne. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U osób z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi reakcje alergiczne mogą nasilać problemy behawioralne, zaburzenia snu oraz nasilenie objawów sensorycznych.