Cel badania Test LTT ma na celu określenie, czy limfocyty T pacjenta reagują proliferacją po ekspozycji na trzy wybrane substancje lecznicze. Badanie wykrywa reakcje immunologiczne typu IV (opóźniona nadwrażliwość), które nie są widoczne w standardowych testach skórnych. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny niejasnych lub wielokrotnych reakcji niepożądanych po podaniu leków. Diagnoza zespołów nadwrażliwości lekowej, takich jak DRESS, DIHS, SJS/TEN.
Ocena potencjalnej nadwrażliwości na leki stosowane w terapii objawów autyzmu (np. antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe, środki psychotropowe). Wsparcie decyzji terapeutycznej w przypadkach, gdy testy skórne są niewykonalne lub dają sprzeczne wyniki. Badanie pacjentów z innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, w których leki mogą wpływać na przebieg neurologiczny.
Materiał biologiczny Krew pełna (5‑10 ml) pobrana z żyły obwodowej do probówki zawierającej antykoagulant – najczęściej EDTA lub heparynę. Metoda Po pobraniu krwi izolowane są mononukleary (PBMC) przy użyciu gradientu gęstości. Następnie komórki są hodowane w warunkach kontrolnych oraz w obecności trzech badanych leków w kilku stężeniach (zazwyczaj 0,1 µg/ml, 1 µg/ml i 10 µg/ml).
Proliferacja limfocytów jest oceniana jedną z poniższych technik: Inkorporacja radioaktywnego tritiowanego tymina i pomiar radioaktywności (metoda ^3H‑TdR). Śledzenie podziału komórek za pomocą barwnika CFSE (Carboxyfluorescein diacetate succinimidyl ester) i analiza przepływowa (flow cytometry). MTT, XTT lub WST‑1, które mierzą aktywność metaboliczną proliferujących komórek.
Wynik przedstawiany jest jako wskaźnik stymulacji (Stimulation Index, SI) – stosunek proliferacji w obecności leku do proliferacji w warunkach kontrolnych. Interpretacja wyników Przyjęte progi SI są następujące: SI – brak istotnej reakcji immunologicznej. SI = 2‑3 – możliwa reakcja; wymaga korelacji z objawami klinicznymi i innymi badaniami. SI ≥ 3 – wynik pozytywny, wskazujący na znaczącą reaktywność limfocytów T wobec badanego leku.
Wynik dodatni nie jest jednoznaczny diagnostycznie i powinien być oceniany w kontekście historii choroby, występujących objawów oraz wyników dodatkowych testów alergologicznych. Przygotowanie pacjenta Unikanie leków immunosupresyjnych (glikokortykosteroidy, cyklosporyna, metotreksat) oraz leków przeciwhistaminowych przez minimum 5 dni przed pobraniem krwi. Powstrzymanie się od spożywania alkoholu oraz intensywnego wysiłku fizycznego w dniu pobrania.