Cel badania LTT (Lymphocyte Transformation Test) służy do oceny, czy limfocyty T pacjenta zostały wysensytyzowane na konkretny lek. Test mierzy proliferację komórek po ich ekspozycji na lek, co odzwierciedla reakcję immunologiczną typu IV (komórkową). Badanie obejmuje dwa wybrane leki, które podejrzewa się o wywoływanie nadwrażliwości. Wskazania kliniczne Ustalenie przyczyny wykwitów skórnych, rumienia, pokrzywki lub innych objawów po podaniu leku.
Diagnostyka ciężkich zespołów nadwrażliwości typu IV, takich jak DRESS, SJS/TEN, egzema kontaktowa. Ocena ryzyka ponownej reakcji przy ponownym zastosowaniu leku w przeszłości. Wsparcie decyzji terapeutycznej u pacjentów z licznymi reakcjami na leki, w tym osób z autyzmem, ADHD, zaburzeniami rozwojowymi, które często przyjmują wiele preparatów jednocześnie. Uzupełnienie diagnostyki w przypadkach, gdy testy skórne są niejednoznaczne lub niemożliwe do wykonania.
Materiał biologiczny Krew obwodowa pobrana do probówek z dodatkiem heparyny – zazwyczaj 5‑10 ml. Z krwi izolowane są mononukleary (PBMC) metodą gradientu Ficolla. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnej diety, ale pacjent powinien unikać przyjmowania leków, które mogą tłumić odpowiedź limfocytarną, takich jak kortykosteroidy, NSAID czy inne immunosupresanty, co najmniej 48 h przed pobraniem próbki.
Należy także poinformować o ewentualnym odstawieniu suplementów zawierających wysokie dawki witaminy C lub ziół o właściwościach immunomodulujących. Izolacja PBMC z pobranej krwi przy użyciu gradientu Ficolla. Rozdzielenie komórek do wielokrotnych studni, w których dodaje się dwa testowane leki w trzech różnych stężeniach oraz kontrolę bez leku. Inkubacja w warunkach 37 °C, 5 % CO₂ przez 5‑7 dni.
Ocena proliferacji limfocytów przy użyciu jednej z następujących technik: Włączenie radioaktywnego ³H‑tiomidyny i pomiar emisji promieniowania. Barwienie CFSE (Carboxyfluorescein Diacetate Succinimidyl Ester) i analiza przepływowa. Test BrdU (bromodeoksyuridyny) z detekcją immunohistochemiczną. Alternatywnie – metoda ELISpot wykrywająca wydzielanie interleukiny‑2 (IL‑2) jako wskaźnik aktywacji.
Wynik wyrażany jest jako Stimulation Index (SI) – stosunek proliferacji w obecności leku do proliferacji w warunkach kontrolnych. Próg dodatniości najczęściej wynosi SI > 2‑3, choć niektóre laboratoria stosują wyższe wartości w zależności od użytej metody. Interpretacja wyników SI > 2‑3 – wynik dodatni, wskazuje na obecność specyficznej reakcji limfocytów T na dany lek i sugeruje sensitizację komórkową.