Cel badania Badanie ma na celu identyfikację fragmentów DNA Legionella pneumophila w różnego rodzaju materiałach biologicznych i środowiskowych przy użyciu techniki łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym (real‑time PCR). Dzięki bardzo wysokiej czułości i specyficzności umożliwia wczesne wykrycie zakażenia, co jest niezbędne do szybkiego wdrożenia odpowiedniej terapii antybiotykowej oraz działań kontrolno‑epidemiologicznych.
Wskazania kliniczne Ostra, niewyjaśniona pneumonia (zapalenie płuc) z podejrzeniem legionellozy, szczególnie po ekspozycji na źródła wody (np. klimatyzatory, prysznice, baseny, systemy chłodzenia). Objawy grypopodobne, gorączka, duszność lub inne dolegliwości układu oddechowego u pacjentów z osłabioną odpornością (np. po przeszczepie, w chorobach nowotworowych, poddanych immunosupresji).
Monitoring i kontrola ognisk legionellozy w szpitalach, hotelach, zakładach przemysłowych oraz w innych instalacjach wodnych. Ocena przyczyn nawracających infekcji dróg oddechowych u dzieci i dorosłych z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), które mogą wykazywać zwiększoną podatność na infekcje bakteryjne. Wspomaganie diagnozy w przypadkach podejrzenia zakażenia po podróży (tzw.
podróżna pneumonia) oraz w sytuacjach, gdy klasyczne metody (hodowla, serologia) dają wynik negatywny. Materiał biologiczny Plwocina (sputum) – najczęściej używany materiał przy podejrzeniu zakażenia dolnych dróg oddechowych.\nBronchoalveolarny płyn płucny (BAL) – zapewnia najwyższą czułość, zalecany w ciężkich przypadkach lub gdy plwocina jest niewystarczająca. Śluz z nosa lub gardła – alternatywa, gdy nie można uzyskać plwociny.
Próbki wody z kranu, instalacji wodnych, systemów klimatyzacji – wykorzystywane w badaniach epidemiologicznych i kontroli środowiskowej. Metoda Wykorzystuje się metodę real‑time PCR (qPCR) z primerami i sondą hybrydową skierowaną przeciwko charakterystycznym genom, najczęściej genowi 16S rRNA, ale także genom specyficznych dla serogrup L. Procedura obejmuje: Ekstrakcję DNA z pobranej próbki przy użyciu komercyjnego zestawu do izolacji kwasów nukleinowych.
Amplifikację docelowego fragmentu DNA w serii cykli termicznych, podczas których następuje podwójne znakowanie fluorescencyjne. Monitorowanie sygnału fluorescencji w czasie rzeczywistym, co umożliwia zarówno wykrycie obecności bakterii, jak i oszacowanie ich ilości (ilościowa ocena ładunku bakteryjnego). ludzki gen β‑aktyny) w celu wykluczenia inhibitorów PCR.