Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał IgM skierowanych przeciwko antygenom Legionella spp.. Obecność tych przeciwciał świadczy o niedawnym lub trwającym zakażeniu legionellą, co jest kluczowe w diagnostyce ostrej choroby płuc wywołanej tym drobnoustrojem. Wskazania kliniczne Ostre zapalenie płuc o podejrzeniu pochodzenia legionelloidalnego (np. po ekspozycji na klimatyzację, systemy wodne).
Gorączka nieznanego pochodzenia, szczególnie w połączeniu z objawami oddechowymi. U osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (ASD, PANS/PANDAS), u których infekcje mogą wywoływać regresję funkcji poznawczych i zachowań. Pacjenci immunosupresyjni, starsi oraz osoby z chorobami przewlekłymi, u których szybka identyfikacja infekcji jest szczególnie istotna. Kontrola skuteczności leczenia antybiotykowego w przebiegu potwierdzonej legionellozy.
Materiał badania Do testu wymagana jest krew żylna pobrana do probówki bez dodatku antykoagulantu, z której po wirowaniu uzyskuje się surowicę. Zaleca się pobranie 3‑5 ml krwi. Przygotowanie pacjenta Przygotowanie nie wymaga specjalnego głodzenia. Próbka powinna być pobrana przed podaniem antybiotyków, jeżeli to możliwe, oraz w warunkach minimalizujących hemolizę (np.
Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w temperaturze 2‑8 °C, nie później niż w ciągu 24 h od pobrania. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay). Test wykorzystuje wyspecjalizowane antygeny Legionella przytwierdzone do powierzchni płytki, które wiążą specyficzne przeciwciała IgM z surowicy. Po dodaniu podpuszczki zachodzi reakcja enzymatyczna, a intensywność sygnału optycznego jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał.
Interpretacja wyników Wynik dodatni (IgM obecny) – wskazuje na niedawną infekcję legionellą, najczęściej w ciągu ostatnich 2‑4 tygodni. Wymaga potwierdzenia klinicznego oraz, w razie potrzeby, dodatkowych badań (np. hodowla, PCR z wymazu płucnego). Wynik ujemny (IgM nieobecny) – nie wyklucza wczesnej fazy zakażenia (przed wytworzeniem przeciwciał) ani późnego stadium, w którym IgM może już zaniknąć.
Wynik niejednoznaczny – zaleca się powtórzenie badania po 7‑10 dni lub wykonanie testu na przeciwciała klasy IgG oraz badania mikrobiologiczne. Znaczenie w diagnostyce zaburzeń neurorozwojowych U pacjentów z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi infekcje wywołane przez Legionella mogą nasilać objawy neuropsychiatryczne, prowadząc do regresji funkcji poznawczych, nasilenia zachowań stereotypowych oraz pogorszenia zdolności komunikacyjnych.