Przejdź do treści

Legionella - p/c IgG

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy przeciwciał klasy IgG skierowanych przeciwko antygenom bakterii Legionella (głównie L. Obecność IgG świadczy o przebytej lub przynajmniej dawnej ekspozycji na drobnoustroje wywołujące legionelozę. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji legionellozą u pacjentów z objawami zapalenia płuc o niejasnej etiologii.

Ocena ryzyka ponownego zakażenia u osób z osłabioną odpornością, w tym pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, u których infekcje mogą nasilać objawy (np. PANS/PANDAS, zaburzenia autystyczne). Monitorowanie serologiczny w przypadkach przewlekłego narażenia na źródła Legionelli (np. instalacje wodne w szpitalach, domach opieki). Wsparcie diagnostyki różnicowej w chorobach układu oddechowego, gdy wyniki badań mikrobiologicznych (posiew, PCR) są negatywne.

Metoda Wykorzystuje metodę immunoenzymatyczną (ELISA) polegającą na adsorpcji antygenów Legionelli na powierzchni płytki, następnie wiązaniu specyficznych przeciwciał IgG z próbki pacjenta. Po dodaniu enzymatycznego podłożego następuje reakcja barwna, której intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał. Wynik podaje się w jednostkach międzynarodowych (U/mL) lub jako stosunek do wartości odcięcia (cut‑off).

Przygotowanie pacjenta Próbka pobierana jest z żyły w warunkach aseptycznych. Należy pobrać 3‑5 ml krwi żylnej, po czym po wirowaniu uzyskuje się surowicę. Nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego ani odstawienia leków, jednak w przypadku pacjentów przyjmujących immunosupresyjne leki warto odnotować ich stosowanie, gdyż może wpływać na poziom przeciwciał. Interpretacja wyników IgG – brak dowodów na przeszłą infekcję Legionellą.

IgG ≥ wartość odcięcia – wskazuje na przeszłą ekspozycję; wysokie titry mogą sugerować niedawne zakażenie lub ponowne narażenie. Wartości bardzo wysokie (kilkadziesiąt‑kilkaset U/mL) w połączeniu z objawami klinicznymi mogą wspierać diagnozę aktualnej infekcji, ale ostateczne rozpoznanie wymaga dodatkowych badań mikrobiologicznych. U pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi wynik dodatni może wyjaśniać nasilenie objawów neuropsychiatrycznych po infekcji.

Ograniczenia testu Test nie rozróżnia gatunków Legionella ani serotypów, a jedynie wykrywa ogólną odpowiedź immunologiczną. Pozytywny wynik nie określa momentu zakażenia; wczesna faza infekcji może nie dawać jeszcze wykrywalnych poziomów IgG.