Przejdź do treści

LDH

Cel badania Oznaczenie całkowitej aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w surowicy krwi pozwala wykryć uwolnienie enzymu do krwiobiegu w wyniku śmierci lub uszkodzenia komórek. Analiza izoenzymów LDH‑1‑LDH‑5 umożliwia przybliżenie, z którego narządu pochodzi uszkodzenie. Wskazania kliniczne ocena uszkodzenia mięśnia sercowego (zawał), wątroby, nerek, płuc, trzustki oraz mięśni szkieletowych monitorowanie przebiegu i prognozy w chorobach nowotworowych (np.

chłoniaki, białaczki, czerniaki, guzy zarodkowe) diagnostyka i kontrola anemii hemolitycznej, megaloblastycznej oraz innych zaburzeń hematologicznych rozpoznanie ostrego zapalenia trzustki, zapalenia osierdzia, zapalenia opłucnej różnicowanie charakteru płynów ustrojowych (wysięk vs.

przesięk) w płynie mózgowo‑rdzeniowym, osierdziowym, opłucnowym i otrzewnowym ocena stanu po urazach, intensywnym wysiłku fizycznym, w sytuacjach szoku, hipoksji oraz w stanach fizjologicznych (ciąża, noworodki) wsparcie diagnostyki metabolicznej u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), PANS/PANDAS, gdzie mogą występować nieprawidłowości w szlaku glikolizy i metabolizmie mleczanu Przygotowanie pacjenta Badanie najlepiej wykonać rano po nocnym poście trwającym co najmniej 8 h.

Należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożycia alkoholu w dniu pobrania krwi. Materiał biologiczny 5 ml krwi żylnej pobranej do probówki z antykoagulantem (EDTA lub heparyna). Po odwirowaniu uzyskuje się surowicę, z której oznacza się aktywność LDH. Metoda badania Analiza spektrofotometryczna polegająca na pomiarze tempa redukcji NAD⁺ do NADH w reakcji katalizowanej przez LDH (przekształcenie piruwatu w mleczan).

Wynik wyrażany jest w jednostkach enzymatycznych na litr (U/L). W razie potrzeby wykonuje się elektroforezę lub immunologiczną separację izoenzymów LDH‑1‑LDH‑5, co pozwala określić ich proporcje.

Interpretacja wyników Podwyższone wartości LDH mogą wynikać z: uszkodzenia mięśnia sercowego (zawał), wątroby, nerek, płuc, trzustki rozległych urazów mięśniowych, dystrofii mięśniowej chorób hematologicznych (hemoliza, białaczki, chłoniaki, choroba Hodgkina) nowotworów o wysokim metabolizmie glikolitycznym (tzw.