Cel badania Badanie określa poziom wolnych łańcuchów lekkich immunoglobulin typu kappa (FLC‑kappa) w surowicy. Wolne łańcuchy powstają w wyniku niepełnego łączenia się z łańcuchami ciężkimi podczas syntezy przeciwciał. Ich ilość odzwierciedla aktywność i liczbę komórek plazmatycznych oraz może wskazywać na obecność monoklonalnych procesów białkowych.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie szpiczaka mnogiego, szpiczaka plazmocytowego oraz innych nowotworów komórek plazmatycznych. Wykrywanie monoklonalnej gammapatii (MGUS) i pierwotnej amyloidozy AL. Ocena nieprawidłowości w układzie immunologicznym u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Wsparcie diagnostyczne w przypadkach niejasnych podwyższeń białka całkowitego lub wątpliwości co do klasycznego badania immunoglobulin.
Badania dodatkowe w kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS), gdzie obserwuje się niekiedy zmiany w profilu immunoglobulinowym. Metoda Stężenie wolnych łańcuchów kappa oznacza się najczęściej metodą immunonefelometrii lub immunoturbidymetrii, wykorzystując przeciwciała monoklonalne specyficzne dla łańcucha kappa.
Próbka – surowica pobrana z krwi żylnej – jest poddawana analizie w automatycznym analizatorze laboratoryjnym, co zapewnia wysoką czułość (dolny próg wykrywalności Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zazwyczaj 0,3‑1,9 mg/L (zakres może się różnić w zależności od laboratorium). Podwyższone poziomy: sugerują zwiększoną produkcję łańcuchów kappa – najczęściej w przebiegu szpiczaka mnogiego, plazmocytozy, AL amyloidozy lub w przebiegu niektórych chorób autoimmunologicznych.
Stosunek kappa/lambda: istotny parametr – stosunek >1,65 wskazuje na dominację łańcucha kappa, co zwiększa prawdopodobieństwo monoklonalnego procesu. Obniżone poziomy: rzadko klinicznie istotne, mogą wynikać z technicznych problemów przy pobraniu próbki. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania – badanie można wykonać na próbce pobranej w warunkach ambulatoryjnych.
Należy unikać hemolizy próbki oraz zapewnić, że surowica jest odwirowana w ciągu 2 godzin od pobrania. Pacjent nie musi być na czczo, ale w razie jednoczesnego pobierania innych badań biochemicznych zaleca się 8‑10 godzinną post. Powiązania z innymi badaniami Badanie immunoglobulin całkowitych (IgG, IgA, IgM) – pozwala ocenić, czy podwyższone FLC‑kappa występują w izolacji.