Cel badania Test służy do ilościowego oznaczenia wolnych łańcuchów lekkich kappa (free kappa light chains, FLC‑kappa) w surowicy krwi. Wynik odzwierciedla równowagę pomiędzy ich produkcją przez komórki plazmatyczne a eliminacją nerkową, co jest kluczowe przy podejrzeniu dysfunkcji nerek, chorób plazmocytowych oraz nieprawidłowych reakcji immunologicznych.
Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie szpiczaka mnogiego oraz innych nowotworów wywodzących się z komórek plazmatycznych. Ocena nefropatii spowodowanej nadmiarem łańcuchów lekkich, w tym białkomoczu związanej z zespołem Bence‑Jonesa. Rozpoznanie i kontrola chorób limfoproliferacyjnych, takich jak chłoniaki, białaczki czy zespoły mielodysplastyczne. Wykrywanie biklonalnych lub poliklonalnych reakcji zapalnych o podłożu immunologicznym.
Wsparcie oceny stanu immunologicznego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (autyzm, PANS/PANDAS), u których obserwuje się niekiedy podwyższone poziomy białek serologicznych. Materiał badania Do analizy wykorzystywana jest surowica pobrana z krwi pełnej (krew). Próbka powinna być odwirowana w ciągu 2 h od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeżeli nie jest badana od razu.
Metoda Stężenie FLC‑kappa określa się metodą immunochemiczną, najczęściej immunoenzymatycznym testem (ELISA) lub immunoturbidymetrią. Obie techniki wykorzystują przeciwciała monoklonalne wiążące specyficznie łańcuchy kappa, co pozwala na ich precyzyjną kwantyfikację. Interpretacja wyników Zakres prawidłowy: zazwyczaj 0,3 – 1,9 mg/L, choć wartości referencyjne mogą się różnić w zależności od stosowanego zestawu i laboratorium.
Wzrost poziomu FLC‑kappa może świadczyć o: Uszkodzeniu kłębuszków lub kanalików nerkowych, które ogranicza filtrację i resorpcję łańcuchów lekkich. Przejawach chorób plazmocytowych – nadmierna synteza kappa przez nieprawidłowe komórki plazmatyczne. Stanie zapalnym o charakterze poliklonalnym, w którym dochodzi do zwiększonej produkcji immunoglobulin. Obniżony poziom jest rzadko klinicznie istotny, ale może wystąpić przy bardzo wysokiej filtracji kłębuszkowej (np.
w początkowych stadiach hiperfiltracji). W połączeniu z równoległym oznaczeniem wolnych łańcuchów lambda oraz obliczeniem stosunku kappa/lambda (norma ≈ 0,26‑1,65) zwiększa się czułość i swoistość diagnostyczna, szczególnie w szpiczaku mnogim. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych przygotowań. Pobranie krwi powinno odbywać się w standardowych warunkach, najkorzystniej na czczo, aby uniknąć wpływu posiłku na parametry biochemiczne.