Cel badania Określenie koncentracji lamotryginy w surowicy krwi w celu optymalizacji dawkowania, zapobiegania działaniom niepożądanym oraz potwierdzenia prawidłowego przyjmowania leku. Wskazania kliniczne Monitorowanie terapeutyczne u osób leczonych lamotryginą w ramach terapii przeciwpadaczkowej (ICD‑10 G40‑G41). Kontrola leczenia w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych (ICD‑10 F31).
Ocena efektywności i tolerancji przy stosowaniu lamotryginy w ramach terapii objawów współistniejących z ASD, takich jak napady, agresja czy wahania nastroju. Wykrywanie wczesnych oznak toksyczności, zwłaszcza reakcji skórnych (wysypka, zespół Stevensa‑Johnsona). Badanie interakcji lekowych przy jednoczesnym podawaniu substancji indukujących lub hamujących enzymy wątrobowe (np. karbamazepina, fenytoina, walerian). Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły.
Próbka powinna być pobrana w stanie spoczynku, najczęściej 12 ± 2 godziny po ostatniej dawce (tzw. Metoda Stężenie lamotryginy oznacza się przy użyciu wysoko czułej chromatografii cieczowej sprzężonej z detekcją masową (LC‑MS/MS) lub wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją UV (HPLC‑UV). Metody są walidowane pod kątem dokładności, precyzji oraz szerokiego zakresu liniowości (0,2‑20 µg/ml).
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki – posiłki i napoje nie wpływają na wynik. Próbka powinna być pobrana przed przyjęciem kolejnej dawki leku, aby uzyskać najniższy (trough) poziom. Po zmianie dawkowania, wstrzymaniu lub wprowadzeniu nowego leku wpływającego na metabolizm lamotryginy, zaleca się pobranie nowej próbki po 5‑7 dniach.
Interpretacja wyników Stężenie podterapeutyczne ( Stężenie terapeutyczne – 2‑14 µg/ml (zakres zależny od indywidualnej tolerancji, wskazań klinicznych oraz współistniejących leków). W tym przedziale uzyskuje się optymalną kontrolę napadów i stabilizację nastroju przy minimalnym ryzyku działań niepożądanych. Stężenie supraterapeutyczne (> 14 µg/ml) – zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia toksyczności, w tym wysypki skórnych, zaburzeń hematologicznych (np.
leukopenia) oraz objawów neurologicznych (np. W razie pojawienia się objawów sugerujących toksyczność (wysypka, gorączka, objawy neurologiczne) należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem i rozważyć modyfikację dawki.