Cel badania Określenie dokładnego stężenia lamotriginu w surowicy krwi żylnej w celu monitorowania leczenia, oceny przyjmowania leku oraz wykrywania potencjalnych interakcji lekowych lub toksyczności. Wskazania kliniczne Kontrola terapeutyczna u pacjentów z padaczką (ICD‑10: G40). Monitorowanie leczenia w zaburzeniach afektywnych, m.in. chorobie afektywnej dwubiegunowej (ICD‑10: F31).
Ocena zgodności z zaleceniami terapeutycznymi oraz wykrywanie nieprawidłowości w metabolizmie leku. Wspomaganie diagnostyki i terapii u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym spektrum autyzmu (ICD‑10: F84.0), które przyjmują lamotriginę w ramach terapii wspomagającej. Badanie przy podejrzeniu działań niepożądanych, takich jak wysypka, zespół Stevensa‑Johna, ataksja czy zaburzenia funkcji wątroby.
Materiał biologiczny Krew żylna pobrana do probówki z przeciwzakrzepowym środkiem (np. koagulacją), następnie po wiązaniu krwi uzyskano surowicę. Minimalna objętość próbki: 2 ml. Przygotowanie pacjenta Nie jest wymagana specjalna diety ani post przed pobraniem krwi. Zaleca się pobranie próbki w stałym przedziale czasowym po przyjęciu leku (najczęściej 12 ± 2 h po dawce), aby uzyskać wyniki porównywalne.
Metoda Stężenie lamotriginu oznacza się metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej z spektrometrią mas (HPLC‑MS/MS) lub immunoenzymatycznym testem ilościowym (ELISA). Metoda zapewnia czułość rzędu 0,1 µg/ml i precyzję Zakres referencyjny i interpretacja wyników Zakres terapeutyczny: 2 – 14 µg/ml (w zależności od wskazań klinicznych i wieku pacjenta).
Stężenie Stężenie powyżej 14 µg/ml – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym wysypki skórnych, toksyczności neurologicznej. Wartości pośrednie należy interpretować w kontekście wieku, masy ciała, współistniejących chorób oraz przyjmowanych leków. Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi U pacjentów z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi lamotrigin może być stosowany jako lek przeciwpadaczkowy lub stabilizator nastroju.
Monitorowanie stężenia jest szczególnie istotne ze względu na zwiększoną wrażliwość na działania niepożądane oraz możliwość interakcji z suplementami i lekami stosowanymi w terapii behawioralnej. Uwagi dodatkowe W przypadku podejrzenia zespołu Stevensa‑Johna lub innych ciężkich reakcji skórnych, należy niezwłocznie przerwać podawanie leku i skonsultować się ze specjalistą.