Cel badania Badanie określa stężenie laktoferyny w kale – białka wiążącego żelazo, wydzielanego przez neutrofile w miejscu zapalenia przewodu pokarmowego. Obecność podwyższonego poziomu laktoferyny świadczy o aktywnym procesie zapalnym w jelicie. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie zapalenia jelit (np. choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, nieswoiste zapalenia jelit) – ICD‑10 K50‑K51.
Ocena przyczyn biegunek, zwłaszcza o podłożu zapalnym – ICD‑10 A09. Wspomaganie diagnostyki infekcji bakteryjnych przewodu pokarmowego (np. Clostridioides difficile) – ICD‑10 A04.7. Monitorowanie stanu zapalnego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (F84.0) oraz zespołem PANS/PANDAS, u których często obserwuje się współistniejące dolegliwości żołądkowo‑jelitowe. Metoda Analiza oparta jest na immunoenzymatycznym teście ELISA (ang.
Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay). Próbka kału jest rozcieńczana, a następnie poddawana wiązaniu z przeciwciałami monoklonalnymi skierowanymi przeciwko laktoferynie. Po reakcji enzymatycznej uzyskuje się sygnał kolorowy, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia laktoferyny w próbce.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – Wartość podwyższona – > 7,25 µg/g wskazuje na aktywne zapalenie jelit; wyższe poziomy (> 30 µg/g) sugerują cięższą postać zapalenia lub infekcję bakteryjną. Negatywny wynik nie wyklucza łagodnych zmian lub zapalenia ograniczonego do błony śluzowej, które nie wywołuje uwolnienia neutrofili do światła jelita. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania dietetycznego.
Należy jednak unikać przyjmowania leków przeciwbiegunkowych, probiotyków lub antybiotyków w ciągu 48 h przed pobraniem próbki, gdyż mogą one wpływać na wynik. Próbkę kału należy zebrać w czystym pojemniku, niezbędnym jest zachowanie warunków chłodniczych (2‑8 °C) i dostarczenie do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania.
Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U dzieci z autyzmem i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się dysbiozę jelitową oraz podwyższony poziom markerów zapalnych w kale. Pomiar laktoferyny może pomóc w: Wykryciu ukrytego zapalenia jelit, które może wpływać na zachowanie, nastrój i funkcje poznawcze. Ocenie skuteczności interwencji dietetycznych lub probiotycznych stosowanych w terapii objawów gastro‑enterologicznych.