Cel badania Pomiar koncentracji kwasu trójchlorooctowego (TCA) w próbce moczu służy jako biomarker ekspozycji na trichloroetylen (TCE), czyli lotny rozpuszczalnik używany m.in. w przemyśle chemicznym i farbiarskim. TCA jest głównym metabolitemem TCE, a jego obecność w moczu odzwierciedla zarówno aktualny, jak i niedawny kontakt z tym związkiem.
Znaczenie kliniczne Trichloroetylen wykazuje właściwości neurotoksyczne, które mogą nasilać objawy autyzmu, PANS/PANDAS oraz innych zaburzeń neurorozwojowych. Dlatego wyznaczenie TCA jest przydatne w ocenie ryzyka środowiskowego oraz w monitorowaniu skuteczności działań ochronnych. Wskazania kliniczne Ocena narażenia zawodowego lub środowiskowego na trichloroetylen.
Badanie przy podejrzeniu toksycznego wpływu TCE na układ nerwowy, zwłaszcza u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami rozwojowymi. Kontrola efektywności środków ochrony w miejscu pracy lub w warunkach domowych. Badania epidemiologiczne badające związek między narażeniem na rozpuszczalniki a rozwojem zaburzeń neuropsychiatrycznych.
Rozpoznanie przyczyn niejasnych objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia koncentracji, zmęczenie czy bóle głowy, które mogą mieć podłoże chemiczne. Materiał i przygotowanie pacjenta Do analizy wymagana jest jednorazowa próbka moczu (30‑50 ml) pobrana w warunkach czystości.
Nie jest potrzebna specjalna dieta ani odstawienie leków, jednak zaleca się unikanie kontaktu z potencjalnymi źródłami TCE (rozpuszczalniki, farby, środki czyszczące) w ciągu 24 godzin przed pobraniem, aby ograniczyć ryzyko fałszywie podwyższonych wyników.
Metoda analityczna Stężenie TCA wyznacza się najczęściej przy użyciu jednej z następujących technik: Chromatografia gazowa połączona z detektorem masowym (GC‑MS) – metoda o wysokiej czułości, umożliwiająca wykrycie poziomów rzędu ng/ml. Wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) z detekcją UV lub spektrometrią masową – alternatywa stosowana w laboratoriach bez dostępu do GC‑MS.