Cel badania Pomiar stężenia kwasu moczowego w moczu z dobowej zbiórki służy do oceny całkowitej wydalanej ilości tego metabolitu. Umożliwia to wykrycie zaburzeń metabolizmu puryn, nadmiernego gromadzenia się kwasu moczowego oraz monitorowanie skuteczności leczenia dny moczanowej, kamicy nerkowej i innych stanów związanych z hiperurykemią.
Wskazania kliniczne diagnozowanie i kontrola dny moczanowej (artretyzm moczanowy) ocena ryzyka i monitorowanie kamicy nerkowej złożonej z kryształów moczanowych badanie przy podejrzeniu zaburzeń metabolicznych, takich jak zespół metaboliczny czy insulinooporność monitorowanie skuteczności farmakoterapii obniżającej poziom kwasu moczowego (np.
allopurynol, febuksostat) badanie w kontekście chorób sercowo‑naczyniowych, gdzie podwyższony poziom kwasu moczowego może pełnić rolę czynnika ryzyka ewaluacja stresu oksydacyjnego u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie nieprawidłowy metabolizm puryn może wpływać na funkcje neurologiczne Metoda Materiałem badania jest 24‑godzinna zbiórka moczu (dobowa).
Próbka jest oznaczana metodą enzymatyczną, w której uricaza przekształca kwas moczowy do aldehydu glicerynowego, uwalniając jon uranowy, który jest następnie wykrywany spektrofotometrycznie. Wynik podaje się w miligramach kwasu moczowego na dobę (mg/24 h) lub w stosunku do objętości moczu (mg/dl). Przygotowanie pacjenta rozpocząć zbiórkę po opróżnieniu pęcherza rano i oznaczyć czas startu (np.
08:00) każdy kolejny wypróżniony mocz należy zbierać w jednorazowym pojemniku, przechowując go w lodówce (2‑8 °C) lub w chłodnym miejscu, aby zapobiec rozkładowi kwasu moczowego po 24 godzinach (np.
o 08:00 kolejnego dnia) należy zamknąć pojemnik i dostarczyć go do laboratorium unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożywania dużych ilości pokarmów bogatych w puryny (mięso, podroby, owoce morza, niektóre ryby) na 24 h przed i w trakcie zbiórki, jeśli lekarz nie zaleci inaczej nie przyjmować leków wpływających na wydalanie kwasu moczowego (np.