Cel badania Analiza poziomu kwasu moczowego w surowicy krwi pozwala wykryć nieprawidłowości w metabolizmie puryn, ocenić predyspozycję do dny moczanowej, kamieni nerkowych oraz monitorować przebieg niektórych chorób nowotworowych i metabolicznych. Wskazania kliniczne diagnozowanie i kontrola dny moczanowej (podagra), ustalanie przyczyn powstawania kamieni nerkowych oraz ocena funkcji nerek, monitorowanie nowotworów hematologicznych i rozrostowych, m.in.
białaczki, chłoniaka, szpiczaka, identyfikacja zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca typu 2, otyłość, nadczynność tarczycy, ocena wpływu leków podnoszących stężenie kwasu moczowego (aspiryna, diuretyki, barbiturany, warfaryna), badanie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych – u niektórych osób z ASD obserwuje się podwyższony poziom tego metabolitu z powodu diety bogatej w puryny lub współistniejących zaburzeń metabolicznych.
Metoda Test wykonywany jest na materiale biologicznym – krew (surowica). Próbka pobierana jest po 8‑10‑godzinnym poście. Stężenie kwasu moczowego oznacza się metodą enzymatyczną, w której enzym oksydaza kwasu moczowego przekształca podany substrat, a następnie wynik jest odczytywany spektrofotometrycznie. Wynik podaje się w mg/dl lub µmol/L.
Przygotowanie pacjenta post trwający 8‑10 h przed pobraniem (dozwolona woda), unikanie alkoholu, zwłaszcza piwa, oraz produktów bogatych w puryny (wątróbka, dziczyzna, owoce morza, suszona fasola, groch) na co najmniej 24 h przed badaniem, zgłoszenie lekarzowi przyjmowanych leków (np. aspiryna, diuretyki, leki przeciwzakrzepowe), w razie potrzeby, po konsultacji, krótkotrwałe odstawienie leków mogących wpływać na wynik.
Normy Wartości referencyjne mogą nieco różnić się między laboratoriami, lecz przyjmuje się następujące przedziały: Kobiety: 2,4 – 5,7 mg/dl (143 – 340 µmol/L) Mężczyźni: 3,4 – 7,0 mg/dl (202 – 416 µmol/L) Interpretacja wyników Poziom poniżej normy – może świadczyć o zwiększonej wydalaniu kwasu moczowego (np. choroby nerek, niektóre leki) lub o niskim spożyciu puryn. Poziom w normie – najczęściej oznacza brak istotnych zaburzeń metabolicznych związanych z purynami.
Poziom powyżej normy (hiperurykemia) – sugeruje nadmierną produkcję lub niewydolność wydalania kwasu moczowego. Typowe przyczyny to: choroby nerek (np.