Cel badania Test ma na celu zmierzenie stężenia swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko alergenowi kurz domowy. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta wytworzył odpowiedź immunologiczną na składniki kurzu, takie jak roztocza, fragmenty skór, grzyby czy pyłki.
Wskazania kliniczne diagnoza i potwierdzenie alergii na kurz domowy u pacjentów z objawami układu oddechowego (katar, astma, zapalenie oskrzeli), skórnego (wyprysk, pokrzywka) oraz okulistycznego (świąd, zaczerwienienie oczu), monitorowanie przebiegu leczenia odczulającego lub farmakologicznego, ocena alergicznego ryzyka u małych dzieci oraz u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD), u których przewlekłe stany zapalne mogą wpływać na przebieg objawów neurobehawioralnych, przygotowanie do testów prowokacyjnych lub wyboru odpowiednich preparatów immunoterapii. Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której otrzymuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, najlepiej po 8‑12 godzinach postu, aby uniknąć wpływu posiłku na poziom niektórych immunoglobulin.
Nie zaleca się przyjmowania leków przeciwhistaminowych ani kortykosteroidów w ciągu 48 h przed pobraniem, chyba że lekarz zaleci inaczej. Metoda Stężenie IgE swoistych określa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA). Test wykorzystuje mikroplate lub płytkę z przyłączonym alergenem – w tym przypadku ekstrakt z kurzu domowego.
Po dodaniu surowicy do studzienki, przeciwciała IgE wiążą się z alergenem, a następnie wykrywane są przy pomocy znakowanego przeciwciała wtórnego. Intensywność sygnału jest proporcjonalna do ilości IgE w próbce i przeliczana na jednostki IU/ml. Interpretacja wyników Wartość poniżej 0,35 IU/ml – brak wykrywalnych przeciwciał swoistych, niska prawdopodobieństwo klinicznej alergii na kurz.
0,35 – 0,70 IU/ml – wynik podwyższony, może wskazywać na łagodną wrażliwość; decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje lekarz w kontekście objawów klinicznych. > 0,70 IU/ml – wyraźna sensitizacja; przy jednoczesnym występowaniu objawów sugeruje istotną alergię na kurz domowy. Warto pamiętać, że wynik sam w sobie nie jest jedynym kryterium diagnostycznym – zawsze należy go zestawiać z wywiadem, badaniem fizykalnym oraz ewentualnymi testami prowokacyjnymi.