Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko głównemu alergenowi kotów – białku Fel d 1, które jest najważniejszym składnikiem sierści i śliny kota. Wynik umożliwia potwierdzenie alergii na koty oraz ocenę stopnia wrażliwości organizmu.
Wskazania kliniczne objawy alergiczne po kontakcie ze zwierzęciem, takie jak katar, łzawienie, kichanie, pokrzywka, świszczący oddech lub duszność; nawracające zapalenie oskrzeli lub astma, które nasilają się w obecności kota; planowane przygarnięcie lub utrzymanie kota w domu i potrzeba wstępnego rozpoznania uczulenia; osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi (w tym ASD), u których reakcje alergiczne mogą pogłębiać problemy sensoryczne i behawioralne; przygotowanie do ewentualnej immunoterapii alergenowej przeciwko Fel d 1.
Przygotowanie pacjenta próba nie wymaga głodówki; zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów oraz leków przeciwleukotrienowych na 5‑7 dni przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza – leki te mogą obniżać poziom wykrywalnych IgE; przed pobraniem krwi pacjent powinien poinformować laboratorium o przyjmowanych lekach i chorobach współistniejących; próbka krwi (zwykle 2‑5 ml) pobierana jest z żyły, a surowica powinna być oddzielona i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C do czasu analizy.
Metoda badania Do oznaczenia specyficznego IgE przeciwko Fel d 1 stosuje się techniki immunoenzymatyczne, najczęściej ImmunoCAP lub klasyczny ELISA. Procedura obejmuje: pobranie krwi żylnej i odwirowanie w celu uzyskania surowicy; inkubację surowicy z antygenem Fel d 1 przytwierdzonym do nośnika; wykrycie związanych przeciwciał IgE przy użyciu znakowanego enzymatycznie przeciwciała i pomiar absorbancji; przeliczenie wyniku na jednostki kU/L (kilounitary na litr).
Interpretacja wyników Wynik podawany jest w kU/L i interpretowany w kontekście objawów klinicznych: <0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, alergia na koty najprawdopodobniej wykluczona; 0,35–0,70 kU/L – niska czułość, możliwe łagodne objawy lub wczesna faza uczulenia; 0,70–3,50 kU/L – poziom umiarkowany, wskazuje na prawdopodobną alergię kliniczną; >3,50 kU/L – wysoki poziom IgE, sugeruje silną reakcję alergiczną.
Warto pamiętać, że podwyższony poziom IgE nie zawsze przekłada się na objawową alergię, a niski wynik nie wyklucza reakcji nieimmunologicznych. Decyzję o dalszym postępowaniu podejmuje się po pełnym wywiadzie klinicznym.