Cel badania Określenie stężenia swoistych przeciwciał IgE przeciwko alergenowi – koperkowi (Anethum graveolens) w surowicy krwi. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest sensitowany na ten alergen, co jest istotne przy diagnozowaniu i monitorowaniu chorób alergicznych. Wskazania kliniczne Ciężkie lub nawracające objawy alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk, duszność) po spożyciu lub kontakcie z koperkiem.
Diagnostyka alergii pokarmowych u małych dzieci, w których testy skórne mogą być trudne do wykonania. Ocena skuteczności diety eliminacyjnej lub terapii odczulającej. Badanie w kontekście współistniejących zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, ADHD), gdzie alergie pokarmowe mogą nasilać objawy behawioralne i poznawcze. Metoda W próbce surowicy pobranej z żyły oznacza się ilość swoistych IgE metodą immunologicznego testu immunoenzymatycznego (np.
Test wykorzystuje wysoko czyste białka alergenowe pochodzące z koperku, które wiążą się z obecnymi w surowicy przeciwciałami IgE. Po reakcji enzymatycznej uzyskuje się sygnał optyczny proporcjonalny do stężenia IgE, który jest przeliczany na jednostki kU/L. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Próbka pobierana jest w warunkach standardowych – po 8‑10 godzinach od ostatniego posiłku, aby uniknąć wpływu krótkotrwałych zmian metabolicznych na wyniki.
W przypadku małych dzieci zaleca się pobranie krwi w spokojnym otoczeniu, aby zminimalizować stres. Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnej sensitizacji na koperku. 0,35‑0,70 kU/L – niska czułość; możliwe, że objawy nie są spowodowane tym alergenem. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie; wskazuje na prawdopodobną alergię, zwłaszcza przy zgodności klinicznej.
>3,5 kU/L – wysokie stężenie; silna sensitizacja, zaleca się dalszą ocenę kliniczną i ewentualne wprowadzenie diety eliminacyjnej. Wynik należy interpretować w kontekście objawów klinicznych oraz innych badań alergologicznych (np. testy skórne, badanie całkowitego IgE). Podwyższony poziom swoistych IgE nie zawsze oznacza objawową alergię, dlatego decyzje terapeutyczne podejmuje się po kompleksowej ocenie.