Cel badania Badanie ma na celu określenie stężenia w surowicy kompleksów zawierających fragment białka C3d, który powstaje w wyniku aktywacji klasycznego, alternatywnego lub lektynowego szlaku dopełniacza. Podwyższony poziom C3d odzwierciedla intensywną reakcję immunologiczną i może być użyteczny w diagnostyce i monitorowaniu chorób autoimmunologicznych, infekcji oraz procesów neurozapalnych. Wskazania kliniczne Choroby autoimmunologiczne, m.in.
toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów. Ostre i przewlekłe infekcje bakteryjne oraz wirusowe, w których obserwuje się silną aktywację dopełniacza. Stany zapalne o podłożu immunologicznym, w tym zespoły PANS i PANDAS. Ocena dysregulacji układu dopełniacza u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm (ASD) i inne spektrum neurodevelopmentalnego. Monitorowanie efektywności terapii immunosupresyjnej, przeciwzapalnej lub biologicznej.
Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Materiał: surowica krwi żylnej pobrana do probówki bez antykoagulantu. Przygotowanie: nie jest wymagany post; pacjent może spożywać posiłki i napoje przed pobraniem. Wskazane jest unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków przeciwzapalnych (np. aspiryny, ibuprofenu) na co najmniej 24 h przed pobraniem, aby nie wpływały na wynik.
Próbkę najlepiej pobrać rano, po krótkim odpoczynku, aby ograniczyć zmienność biologiczną. Metoda Oznaczenie przeprowadza się metodą immunochemiczną – najczęściej ELISA (enzyme‑linked immunosorbent assay) lub immunofluorescencję. Procedura obejmuje: Pobranie krwi, odwirowanie i uzyskanie klarownej surowicy. Inkubację surowicy w płytce pokrytej przeciwciałami monoklonalnymi skierowanymi przeciw fragmentowi C3d.
Dodanie znakowanego enzymatycznie przeciwciała wtórnego, które wiąże się z kompleksem C3d‑przeciwciało. Odczyt absorbancji (w ELISA) lub emisji fluorescencji (w immunofluorescencji) i przeliczenie wyniku na jednostki międzynarodowe (U/ml) przy użyciu krzywej kalibracyjnej. Interpretacja wyników Wynik podaje się w jednostkach U/ml lub jako stosunek do wartości referencyjnej ustalonej przez laboratorium.
Wartość prawidłowa – zazwyczaj Podwyższony poziom – sugeruje aktywację dopełniacza; wymaga korelacji z objawami klinicznymi i dodatkowymi testami (np. CRP, ANCA, przeciwciała anty‑DNA). Obniżony poziom – rzadko obserwowany, może wskazywać na niedobór komponentów dopełniacza lub intensywne zużycie w ciężkich stanach zapalnych.