Cel badania Pomiar ilości swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko białkom z komosy białej (Quinoa) w surowicy krwi. Test pozwala na identyfikację nadwrażliwości immunologicznej typu IgE‑zależnego oraz na ocenę ryzyka reakcji alergicznej po spożyciu tego produktu. Wskazania kliniczne Objawy po konsumpcji quinoa: pokrzywka, obrzęk warg, duszności, wymioty, biegunka. Zaostrzenie przewlekłych chorób skórnych (np.
egzema, atopowe zapalenie skóry) po spożyciu komosy białej. Nietypowe reakcje żołądkowo‑jelitowe, które nie są wyjaśnione innymi przyczynami. Osoby z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym z ASD, stosujące diety bogate w quinoa – konieczność wykluczenia alergii jako czynnika wpływającego na zachowanie i funkcje trawienne. Kontrola skuteczności diety eliminacyjnej po potwierdzeniu alergii. Rozpoznanie potencjalnej krzyżowej reaktywności z innymi nasionami (np.
Materiał biologiczny Surowica pobrana z żyły (5‑10 ml krwi). Próbkę należy odwirować w ciągu 30 min od pobrania i przechowywać w temperaturze 2‑8 °C. Maksymalny czas przechowywania przed analizą wynosi 7 dni. Unikać hemolizy i zanieczyszczeń. Metoda Quantitative ImmunoCAP lub równoważny automatyczny system immunologiczny – immunoenzymatyczna metoda z użyciem stałego białka komosy białej przyłączonego do nośnika.
Swoiste IgE z surowicy wiązane są na nośniku, a następnie wykrywane przeciwciałem znakowanym enzymatycznie. Po dodaniu substratu powstaje sygnał (fluorescencja lub kolorowy), którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w próbce. Interpretacja wyników 0 – 0,34 kU/L – wynik ujemny, brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciwko quinoa. 0,35 – 0,69 kU/L – niska czułość; możliwe wczesne stadium alergii lub wynik klinicznie nieistotny.
0,70 – 3,49 kU/L – umiarkowany poziom; zwiększone prawdopodobieństwo objawowej reakcji po spożyciu. ≥ 3,5 kU/L – wysoki poziom; silna wrażliwość IgE i duże ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej. Wartości graniczne są orientacyjne; ostateczna ocena wymaga połączenia wyniku laboratoryjnego z wywiadem klinicznym, testami skórnymi oraz ewentualną prowokacją doustną. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych przed pobraniem krwi.
Pacjent może spożywać normalną dietę do momentu pobrania próbki. Należy zrezygnować z leków przeciwhistaminowych (cetirizyna, loratadyna, fexofenadyna) przynajmniej 48 h przed pobraniem, jeśli planowane są jednocześnie testy skórne. Unikać podawania kortykosteroidów w dużych dawkach w ciągu 7 dni przed pobraniem.