Cel badania Badanie ma na celu ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z klonu (Acer spp.). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest wrażliwy na ten konkretny alergen i w jakim stopniu. Wskazania kliniczne Ciężkie objawy alergiczne (np. pokrzywka, obrzęk, duszność) po ekspozycji na pyłki lub soki z klonu. Diagnostyka alergii u małych dzieci, u których trudne jest przeprowadzenie testów skórnych.
Wspomaganie oceny przyczyn objawów neurorozwjowych (np. ASD, PANS/PANDAS), które mogą być nasilane przez nieprawidłowe reakcje immunologiczne. Monitorowanie skuteczności terapii odczulającej lub dietetycznej. Materiał Do badania pobiera się krew żylna. Następnie z krwi uzyskuje się surowicę, w której oznacza się stężenie swoistych IgE. Metoda Analiza odbywa się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA).
Test wykorzystuje specyficzne antygeny klonowe przytwierdzone do nośnika, które wiążą się z przeciwciałami IgE w surowicy. Po dodaniu znakowanego przeciwciała detekcyjnego uzyskuje się sygnał proporcjonalny do ilości swoistych IgE. Interpretacja wyników Wartość 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał IgE przeciwko klonowi (negatywny wynik). 0,35‑0,70 kU/L – niska wrażliwość, może nie wywoływać objawów klinicznych.
0,70‑3,5 kU/L – umiarkowana wrażliwość; wymaga korelacji z objawami pacjenta. > 3,5 kU/L – wysoka wrażliwość, sugeruje istotne ryzyko reakcji alergicznej po ekspozycji na klon. Interpretację należy zawsze zestawiać z wywiadem alergologicznym oraz wynikami ewentualnych testów skórnych.
Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnych przygotowań dietetycznych ani odstawiania leków, chyba że pacjent przyjmuje leki przeciwhistaminowe, które mogą wpływać na wyniki testów skórnych – w takim wypadku nie mają wpływu na badanie IgE. W przypadku małych dzieci zaleca się pobranie krwi w warunkach komfortowych, aby zminimalizować stres.