Cel badania Test określa stężenie swoistych przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z kiwi. Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest uczulony na kiwi oraz oszacować potencjalną nasilenie reakcji alergicznej. Wskazania kliniczne Diagnoza alergii pokarmowych na kiwi, zwłaszcza w przypadkach ciężkich objawów (np. anafilaksja, pokrzywka, obrzęk). Ocena ryzyka reakcji alergicznej u małych dzieci, które nie mogą przejść testów prowokacyjnych.
Monitorowanie skuteczności diety eliminacyjnej lub immunoterapii alergenowej. Wspomaganie diagnozy w pacjentach z zespołami neurorozwojowymi, u których objawy alergiczne mogą nasilać problemy behawioralne i poznawcze. Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Nie wymaga się specjalnego przygotowania dietetycznego, jednak zaleca się unikanie leków przeciwhistaminowych (np.
difenhydramina, cetirizyny) oraz leków przeciwzapalnych (np. kortykosteroidów) przez co najmniej 48 h przed pobraniem krwi, aby nie zafałszować wyniku. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną (np. ImmunoCAP) lub chemiluminescencyjną, w której surowica jest inkubowana z drobnymi cząsteczkami białka kiwi przyłączonymi do nośnika. Swoiste IgE wiążą się z alergenem, a następnie wykrywane są przy użyciu znakowanego przeciwciała anty‑IgE.
Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilounitów na litr). Interpretacja wyników 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych przeciwciał, niska prawdopodobność alergii. 0,35‑0,70 kU/L – wynik podwyższony, wymaga korelacji z objawami klinicznymi. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, sugeruje wrażliwość kliniczną, zwłaszcza przy potwierdzonych objawach po spożyciu kiwi. >3,5 kU/L – wysokie stężenie, wskazuje na wysokie ryzyko ciężkiej reakcji alergicznej.
Interpretacja powinna zawsze uwzględniać historię choroby, wyniki innych testów alergologicznych oraz ewentualne czynniki modyfikujące (np. Związek z zaburzeniami neurorozwojowymi U osób z autyzmem, zespołem Aspergera czy innymi zaburzeniami neurorozwojowymi reakcje alergiczne mogą nasilać objawy zachowawcze, problemy ze snem oraz zaburzenia żołądkowo‑jelitowe.
Identyfikacja alergii na kiwi pozwala na wprowadzenie diety eliminacyjnej, co może przyczynić się do poprawy ogólnego funkcjonowania neuropsychiatrycznego pacjenta.