Cel badania Test ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał IgG skierowanych przeciwko wirusowi wywołującemu kleszczowe zapalenie mózgu (TBE) w próbce krwi. Wynik pozwala ustalić, czy organizm pacjenta zetknął się z tym patogenem w przeszłości lub czy uzyskał immunizację w wyniku szczepienia. Wskazania kliniczne Potwierdzenie przebytej infekcji TBE po wystąpieniu objawów neurologicznych (np. gorączka, ból głowy, objawy oponowe).
Ocena odpowiedzi immunologicznej po zakończeniu pełnego cyklu szczepień przeciwko TBE. Włączenie do diagnostyki różnicowej w przypadkach zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu lub innych chorób ośrodkowego układu nerwowego, w których należy wykluczyć etiologię wirusową. Rozszerzona ocena pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, PANS/PANDAS), u których infekcje wirusowe mogą nasilać objawy neurologiczne.
Monitorowanie poziomu przeciwciał w ramach badań przesiewowych u osób pracujących w obszarach endemicznym dla wirusa TBE. Materiał biologiczny Surowica lub osocze pobrane z żyły (krew). Próbka powinna być odwirowana i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, nie dłużej niż 48 h przed analizą. Przygotowanie pacjenta Standardowe pobranie krwi żylnej. Nie jest wymagana specjalna dieta ani wstrzymywanie leków, chyba że lekarz wskazuje inaczej (np.
w przypadku terapii immunosupresyjnej lub podawania immunoglobulin). Próbka powinna być pobrana po upływie co najmniej 14 dni od zakończenia szczepienia, aby umożliwić pełny rozwój odpowiedzi IgG. Metoda Analiza przeprowadzana jest metodą immunoenzymatyczną ELISA. Na powierzchni płytki mikrotitracyjnej utrwalony jest antygen wirusa TBE, który wiąże się z przeciwciałami IgG obecnymi w surowicy.
Po dodaniu enzymatycznego podłoża następuje reakcja kolorymetryczna, a intensywność koloru jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał. Wynik jest wyrażany w jednostkach międzynarodowych (UI) lub w stosunku do wartości odcięcia (cut‑off). Interpretacja wyników IgG dodatnie – wskazuje na wcześniejsze zakażenie wirusem TBE lub na uzyskaną odporność po szczepieniu. Rozróżnienie wymaga znajomości historii szczepień oraz ewentualnego pomiaru przeciwciał IgM.
IgG ujemne – brak wykrywalnych przeciwciał; może oznaczać brak wcześniejszej ekspozycji oraz brak ochrony po szczepieniu. W takich przypadkach zaleca się powtórzenie badania po zakończeniu pełnego cyklu szczepień. W razie wątpliwości co do fazy infekcji, zaleca się jednoczesne oznaczenie przeciwciał IgM, które pojawiają się w początkowej fazie zakażenia.