Cel badania Pomiar stężenia kinazy kreatynowej (CK) w surowicy krwi pozwala ocenić uszkodzenie komórek mięśniowych, w tym mięśni szkieletowych i serca. Enzym ten uwalniany jest do krwiobiegu w wyniku uszkodzenia błony komórkowej, co umożliwia wczesne wykrycie patologii mięśniowych. Wskazania kliniczne Urazy mięśniowe, wstrząśnienia, złamania, zmiażdżenia. Dystrofie mięśniowe, miopatie wrodzone i nabyte. Choroby serca – podejrzenie zawału mięśnia sercowego, miokardiopatii.
Zaburzenia krążenia i niewydolność serca. Monitorowanie toksyczności leków (np. statyny, leki przeciwpsychotyczne). Ocena stanu mięśni u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym u osób z autyzmem, u których mogą występować nieprawidłowości metaboliczne mięśni. Metoda Badanie wykonywane jest metodą enzymatyczną – pomiar polega na określeniu tempa przekształcania substratu (np. kreatyniny fosforanu) w produkt reakcji katalizowanej przez CK.
Analiza odbywa się w laboratorium na surowicy pobranej z krwi żylnej. Interpretacja wyników Wartość podwyższona – wskazuje na uszkodzenie mięśni lub serca; typowe przyczyny to intensywny wysiłek fizyczny, urazy, zapalenia mięśni, dystrofie mięśniowe, zawał mięśnia sercowego. Wartość w granicach normy – wyklucza ostre uszkodzenie mięśni, ale nie wyklucza przewlekłych zmian o niskim stopniu aktywności.
Wartość obniżona – rzadko spotykana; może wystąpić przy niedoborze witaminy B6, ciężkiej niedoczynności tarczycy lub w wyniku długotrwałego braku aktywności mięśniowej. Wartości referencyjne zależą od laboratorium, płci i wieku pacjenta. W przypadku podejrzenia zawału serca konieczne jest jednoczesne oznaczenie dodatkowych markerów sercowych (troponiny, CK‑MB). Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnej diety ani postu.
Zaleca się jednak unikanie intensywnego wysiłku fizycznego przez 24‑48 h przed pobraniem krwi, aby nie podwyższyć fałszywie wyniku. Próbka pobierana jest z żyły, a następnie odwirowuje się ją w celu uzyskania surowicy.