Cel badania Badanie ma na celu wykrycie obecności ketaminy (C13H16ClNO) w moczu pacjenta. Jest to test przesiewowy, który pozwala stwierdzić, czy w ciągu ostatnich kilku dni doszło do spożycia ketaminy – substancji o działaniu halucynogennym i dysocjacyjnym. Wskazania kliniczne Monitorowanie użycia ketaminy w ramach programów leczenia uzależnień (ICD‑10: F19.2 – zaburzenia psychiczne i behawioralne spowodowane użyciem innych substancji psychoaktywnych).
Ocena narażenia na substancję w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, gdy istnieje podejrzenie, że używanie ketaminy może wpływać na objawy autyzmu, ADHD czy innych zaburzeń rozwojowych. Badanie kontrolne w sytuacjach prawnych lub medycznych, np. w przypadku podejrzenia prowadzenia pojazdu pod wpływem substancji. Wsparcie diagnostyczne przy niejasnych objawach neuropsychiatrycznych, które mogą być wywołane działaniem ketaminy.
Metoda Wstępnie przeprowadzany jest test immunologiczny (immunoenzymatyczny, immunochromatograficzny) wykrywający ketaminę i jej główne metabolity (norketamina).
W przypadku wyniku pozytywnego, próbka jest skierowana do potwierdzenia metodą chromatografii gazowej sprzężonej z spektrometrią mas (GC‑MS) lub wysokosprawnej chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas (LC‑MS/MS), które zapewniają wysoką czułość (granica wykrywalności Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnego przygotowania. Zaleca się jednak, aby próbka moczu była pobrana w czystym pojemniku, najlepiej w ciągu 24 h od ostatniego podejrzenia spożycia substancji.
Próbkę należy dostarczyć w temperaturze pokojowej, a w przypadku opóźnienia transportu – przechowywać w lodówce (2‑8 °C) nie dłużej niż 48 h. Interpretacja wyników Negatywny wynik – brak wykrywalnej ketaminy w próbce; nie wyklucza jednak spożycia w bardzo wczesnym stadium (przed pojawieniem się metabolitu w moczu) lub po bardzo długim czasie od użycia.
Pozitywny wynik – wykryto ketaminę lub jej metabolity; wskazuje na spożycie substancji w ciągu ostatnich 24‑72 h, w zależności od dawki i indywidualnego metabolizmu. Wynik nieokreślony – wynik poniżej progu wykrywalności, ale powyżej wartości granicznej; wymaga powtórzenia badania lub potwierdzenia metodą GC‑MS/LC‑MS/MS.