Cel badania Badanie ma na celu identyfikację drobnoustrojów z rodzaju Yersinia w materiale kałowym oraz określenie ich profilu wrażliwości na leki przeciwbakteryjne. Wynik umożliwia potwierdzenie infekcji jelitowej wywołanej przez Y. pseudotuberculosis i dobranie optymalnej terapii antybiotykowej. Wskazania kliniczne Ostra lub podostra biegunka, zwłaszcza z domieszką krwi lub śluzu. Ból brzucha, gorączka oraz objawy mogące naśladować zapalenie wyrostka robaczkowego.
Historia spożycia surowego lub niedogotowanego mięsa (szczególnie wieprzowiny), produktów mlecznych lub kontakt ze zwierzętami (świnie, króliki). Powikłania po zakażeniu: zapalenie stawów, ropnie, sepsa, zapalenie węzłów chłonnych w okolicy trzewi. U pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. autyzmem) – infekcje jelitowe mogą nasilać problemy behawioralne, zaburzenia snu i nastrój, dlatego szybka diagnostyka jest szczególnie istotna.
Materiał i przygotowanie pacjenta Do badania wykorzystuje się świeży kał (minimum 2 g) pobrany w warunkach sterylnych. Próbka powinna być dostarczona do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania, najlepiej w pojemniku z podłożem wzbogacającym (np. Przed pobraniem należy unikać przyjmowania antybiotyków, leków przeciwbiegunkowych oraz probiotyków przez co najmniej 48 h, o ile nie jest to przeciwwskazane klinicznie.
Metoda W laboratorium kał jest najpierw inkubowany w podłożu selektywnym (np. podłoże MacConkey z cytrynianem) w temperaturze 25‑30 °C przez 24‑48 h, co sprzyja wzrostowi bakterii Yersinia przy jednoczesnym zahamowaniu innych drobnoustrojów. Następnie wyhodowane kolonie o charakterystycznym wyglądzie poddaje się: Identyfikacji biochemicznej (testy enzymatyczne, fermentacja cukrów). Identyfikacji molekularnej – PCR skierowane na geny specyficzne dla Yersinia (np.
Oznaczeniu wrażliwości antybiotykowej (antybiogram) metodą dyfuzyjną (Kirby‑Bauer) lub mikrodylucyjną, co pozwala określić najskuteczniejsze środki (np. ceftriakson, trimetoprim‑sulfametoksazol, fluorochinolony) oraz ewentualną oporność (np. Interpretacja wyników Obecność Yersinia w kale – potwierdza zakażenie. Wynik dodatni wymaga oceny klinicznej i wdrożenia terapii antybiotykowej zgodnie z otrzymanym antybiogramem.
Brak wykrycia Yersinia – nie wyklucza infekcji, szczególnie jeśli próbka została pobrana po rozpoczęciu leczenia antybiotykami lub po dłuższym czasie od wystąpienia objawów. Antybiogram – wskazuje najskuteczniejsze antybiotyki oraz ewentualną oporność, co umożliwia indywidualne dostosowanie leczenia. Znaczenie w kontekście zaburzeń neurorozwojowych U osób z ASD i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi często obserwuje się zaburzenia czynności jelit oraz dysbiozę mikroflory.