Cel badania Badanie ma na celu wykrycie i identyfikację bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, konkretnie Salmonella spp. oraz Shigella spp., w próbce kału. Dzięki hodowli mikroorganizmów możliwe jest potwierdzenie aktualnego zakażenia, określenie nosicielstwa oraz ustalenie wrażliwości patogenów na antybiotyki.
Wskazania kliniczne ostre biegunki o charakterze zapalnym, towarzyszące gorączce i bólom brzucha; podejrzenie ciężkiej infekcji pokarmowej z ryzykiem odwodnienia, sepsy lub powikłań ogólnoustrojowych; badanie kontrolne u osób pracujących w sektorze żywności, opiece zdrowotnej lub opieki nad małymi dziećmi; wyjaśnienie przyczyny ostrej choroby żołądkowo‑jelitowej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np.
ASD), u których infekcje mogą przebiegać ciężej; monitorowanie epidemiologiczne w trakcie ognisk chorób przenoszonych drogą pokarmową.
Materiał biologiczny i transport Materiał: świeży kał (minimum 2 g lub 2 ml płynu kałowego); próbkę należy umieścić w szczelnym, sterylnym pojemniku; jeśli dostarczenie do laboratorium następuje po upływie ponad 2 h, próbkę należy przechowywać w temperaturze 2‑8 °C i dostarczyć w ciągu 24 h; unikać jednoczesnego przyjmowania antybiotyków lub leków przeciwbiegunkowych w ciągu 48 h przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga specjalnych ograniczeń dietetycznych. Należy jedynie zapewnić czystość pojemnika i szybki transport próbki do laboratorium. W przypadku małych dzieci zaleca się pobranie kału w czystej pieluszce lub przy użyciu sterylnego wykałaczki. Metoda Próbka jest poddawana selektywnej hodowli: enrichment w podłożach wzbogacających (np.
Selenit‑F, Rappaport‑Vassiliadis), które sprzyjają wzrostowi Salmonella i Shigella przy jednoczesnym hamowaniu flory jelitowej; następnie wysiew na podłożach różnicowych, takich jak XLD (Xylose‑Lysine‑Deoxycholate) lub MacConkey, w celu uzyskania charakterystycznych kolonii; kolonie są identyfikowane metodami biochemicznymi (API 20E, testy fermentacji cukrów) oraz testami molekularnymi (PCR) w razie potrzeby; wyizolowane szczepy poddaje się testom wrażliwości antybiotykowej (disk diffusion, MIC) zgodnie z wytycznymi EUCAST/CLSI.