Przejdź do treści

Kał - posiew w kierunku EPEC

Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w materiale kałowym szczepów enteropatogennego Escherichia coli (EPEC), które są jedną z najważniejszych przyczyn ostrej biegunki, zwłaszcza u niemowląt, małych dzieci oraz osób z zaburzeniami neurorozwojowymi. Wskazania kliniczne Ostra, wodnista biegunka z domieszką śluzu trwająca od kilku dni do kilku tygodni. Towarzyszące objawy: gorączka, bóle brzucha, nudności, wymioty, objawy odwodnienia.

Dzieci do 2 lat, szczególnie przebywające w placówkach opieki zdrowotnej, przedszkolach lub żłobkach. Osoby z autyzmem lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się nawracające dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Pacjenci po podróży do regionów o podwyższonym ryzyku zakażeń bakteryjnych. W trakcie podejrzenia ogniskowej infekcji w placówkach medycznych lub ośrodkach edukacyjnych.

Materiał biologiczny i przygotowanie pacjenta Do analizy wykorzystuje się próbkę kału – co najmniej 5 g stałego stolca lub 5 ml płynnego. Próbkę należy pobrać w sposób sterylny, przechowywać w temperaturze 4 °C i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h od pobrania. Przed pobraniem materiału zaleca się: Unikanie przyjmowania antybiotyków oraz probiotyków przez co najmniej 48 h.

Powstrzymanie się od przyjmowania środków przeczyszczających i leków zobojętniających kwas żołądkowy w ciągu 24 h. Brak konieczności stosowania specjalnej diety czy postu. Metoda badania Analiza obejmuje kilka etapów: Hodowla na podłożach selektywnych (np. MacConkey agar z dodatkiem antybiotyku, sorbitol‑MacConkey) w warunkach tlenowych, inkubacja 24‑48 h w temperaturze 35‑37 °C. Izolacja podejrzanych kolonii E.

coli i ich dalsza identyfikacja przy użyciu testów biochemicznych (fermentacja cukrów, produkcja gazu, testy enzymatyczne). Diagnostyka molekularna – reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) wykrywająca charakterystyczne geny eae (kodujący białko przyczepne) oraz bfp (bakterialny filamentowy pilli), które definiują szczep EPEC. W razie potrzeby – testy serologiczne lub immunofluorescencja w celu potwierdzenia obecności antygenów bakteryjnych.

Interpretacja wyników Negatywny (–) – w próbce nie wyhodowano szczepu EPEC. Wynik sugeruje, że przyczyna biegunki leży w innym czynniku (np. wirus, pasożyt, inny patogen bakteryjny) i wymaga dalszej diagnostyki. Dodatni (+) – wykryto i potwierdzono obecność szczepu EPEC. Wynik wskazuje na bakteryjną etiologię biegunki i uzasadnia zastosowanie odpowiedniej terapii, najczęściej polegającej na intensywnej rehydratacji oraz monitorowaniu stanu elektrolitowego.