Cel badania Badanie ma na celu wyizolowanie i identyfikację bakterii, grzybów oraz innych mikroorganizmów chorobotwórczych obecnych w kale dziecka do 2 lat, a także określenie ich podatności na wybrane antybiotyki. Wynik umożliwia lekarzowi dobranie optymalnej terapii, co jest szczególnie istotne przy ciężkiej biegunce, ryzyku odwodnienia oraz potencjalnym rozwoju sepsy.
Wskazania kliniczne Ciężka, przedłużająca się biegunka u dziecka do 2 lat, zwłaszcza z krwią, śluzem lub podwyższoną temperaturą. Objawy sugerujące infekcję bakteryjną: wymioty, ból brzuszny, bladość, osłabienie. Brak poprawy po 48‑72 h leczenia objawowego lub po zastosowaniu leków przeciwbiegunkowych. Rozpoznanie biegunki po antybiotykoterapii (np.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – nawracające dolegliwości żołądkowo‑jelitowe, które mogą nasilać objawy behawioralne i poznawcze. Metoda Próbka kału jest pobierana w warunkach sterylnych, najlepiej w ciągu dwóch godzin od wypróżnienia, i niezwłocznie transportowana do laboratorium w pojemniku z podkładem transportowym.
W laboratorium próbka jest rozprowadzana na różnorodne podłoża hodowlane, takie jak agar MacConkey, agar krwawy, czy agar Schaedlera, a następnie inkubowana w temperaturze 35‑37 °C przez 24‑48 h. Po wyroście kolonii przeprowadza się: Identyfikację mikroorganizmów metodą biochemiczną, systemów automatycznych lub techniką MALDI‑TOF MS. Testy antybiotykowe, najczęściej metodą dyskową lub mikrodylucji, w celu określenia wrażliwości szczepu na dostępne leki.
Przygotowanie pacjenta Zanim pobierze się próbkę, warto: Unikać podawania dziecku antybiotyków oraz leków przeciwbiegunkowych przez co najmniej 48 h, chyba że ich zastosowanie jest niezbędne klinicznie. Zachować wysoką higienę rąk podczas pobierania i zamykania pojemnika. Użyć jednorazowego, szczelnie zamkniętego pojemnika oznaczonego danymi pacjenta (imię, nazwisko, data urodzenia, kod ICD MTKALDZ).
Interpretacja wyników Pozytywny wynik wskazuje na obecność konkretnego patogenu, np. Salmonella spp., Shigella spp., Campylobacter jejuni, Clostridioides difficile oraz podaje listę antybiotyków, na które dany szczep jest wrażliwy. Negatywny wynik nie wyklucza infekcji wirusowej lub pasożytniczej, które nie są wykrywane w standardowym posiewie; w takich przypadkach mogą być wskazane dodatkowe testy molekularne.