Cel badania Analiza ilościowa kadmu (Cd) w wybranym materiale biologicznym ma na celu wykrycie stopnia ekspozycji na ten ciężki metal oraz określenie potencjalnego ryzyka toksycznych efektów na nerki, układ kostny i ośrodkowy układ nerwowy. Badanie jest oznaczone kodem ICD KADM. Wskazania kliniczne Kontrola osób zatrudnionych w gałęziach przemysłu o podwyższonym ryzyku kontaktu z kadmem (np. metalurgia, produkcja baterii, recykling odpadów elektronicznych).
Ocena narażenia środowiskowego u dzieci, kobiet w ciąży oraz dorosłych mieszkających w regionach z zanieczyszczoną wodą lub glebą. Rozpoznanie przyczyn niewydolności nerek, osteoporozy lub objawów neurologicznych, które mogą być związane z kumulacją kadmu. Potwierdzenie zatrucia po przypadkowym spożyciu, wdychaniu lub wprowadzeniu kadmu do organizmu.
W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – wykluczenie lub potwierdzenie wpływu metali ciężkich na przebieg i nasilenie objawów. Materiał biologiczny Krew pełna lub surowica – zazwyczaj 2‑5 ml pobrane do probówki wolnej od metali. Mocz – jednorazowa próbka (minimum 50 ml) lub zbiórka 24‑godzinowa, wykonywana w pojemniku bez dodatku substancji metalowych.
Metoda pomiarowa Stężenie kadmu wyznacza się metodami o wysokiej czułości, które umożliwiają wykrycie ilości rzędu mikrogramów na litr: Spektrometria absorpcji atomowej (AAS) – z płomieniem lub z grafitowym piecem, zapewniająca precyzję w zakresie 0,1‑10 µg/L. Spektrometria masowa z indukcyjnie sprzężoną plazmą (ICP‑MS) – technika umożliwiająca jednoczesną analizę wielu metali, z dokładnością do kilku części na trylion (ppt).
Obie techniki spełniają wymogi norm laboratoriów medycznych i dają wyniki wyrażone w µg/L (krew, surowica) lub µg/24 h (mocz). Przygotowanie pacjenta Unikanie produktów bogatych w kadm (np. wątroba, podroby, niektóre ryby i skorupiaki) oraz suplementów mineralnych zawierających ten metal przez co najmniej 24 h przed pobraniem próbki.
W przypadku pobierania moczu – użycie jednorazowych pojemników wykonanych ze szkła lub tworzyw sztucznych wolnych od metali; unikanie kontaktu z metalowymi przyborami i opaskami. Nie jest wymagana głodówka; dopuszczalne jest spożycie wody i lekkiego posiłku, pod warunkiem, że nie zawierają one dodatków kadmu. Interpretacja wyników Zakresy referencyjne różnią się w zależności od materiału oraz zastosowanej metody.