Cel badania Test ma za zadanie zidentyfikować i zmierzyć w surowicy krwi obecność przeciwciał IgE, które specyficznie wiążą się z alergenem pochodzącym z jadu osy pospolitej (Vespula vulgaris). Wynik pozwala określić stopień wrażliwości immunologicznej pacjenta na ukąszenia os oraz oszacować prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej, w tym potencjalnie zagrażającej życiu anafilaksji. Wskazania kliniczne Uczulenie po ukąszeniu osy – podejrzenie reakcji alergicznej (np.
miejscowe zaczerwienienie, pokrzywka, obrzęk, duszność). Historia ciężkiej reakcji anafilaktycznej po ukąszeniu osy. Przygotowanie do odczulania (venom immunotherapy) – konieczność potwierdzenia wrażliwości na jad. Ocena ryzyka reakcji alergicznej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD, ADHD), u których objawy alergiczne mogą być mylnie przypisywane zachowaniom lub problemom komunikacyjnym.
Rozpoznanie nadwrażliwości krzyżowej w przypadku reakcji na jad innych owadów (np. Materiał biologiczny Surowica krwi pobrana z żyły, objętość ok. 5 ml, umieszczona w probówce antykoagulacyjnej. Przygotowanie pacjenta Nie wymaga się specjalnej diety ani postu przed pobraniem krwi.
Zaleca się jednak, aby pacjent nie przyjmował leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów ani inhibitorów leukotrienów przynajmniej 5 dni przed badaniem, gdyż mogą one tłumić reakcję immunologiczną i fałszować wynik. Metoda Analiza przeprowadzana jest przy użyciu techniki immunoenzymatycznej (ELISA) lub platformy ImmunoCAP. Antygeny pochodzące z jadu osy są przyłączone do nośnika (np. mikrościerki lub stałego fazy w ImmunoCAP).
Podczas testu specyficzne IgE z próbki surowicy wiążą się z tymi antygenami, a następnie zostaje dodany znaknik enzymatyczny. Po reakcji enzymatycznej powstaje sygnał optyczny, którego intensywność jest proporcjonalna do stężenia przeciwciał w surowicy. Interpretacja wyników Negatywny (IgE – nie wykryto specyficznych przeciwciał IgE; objawy po ukąszeniu najprawdopodobniej nie mają podłoża immunologicznego.
Pozytywny (IgE ≥ 0,35 kU/l) – obecność specyficznych przeciwciał IgE, co potwierdza uczulenie na jad osy. > 1,0 kU/l) zwiększają ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej. Wartości graniczne należy zawsze rozpatrywać w kontekście historii klinicznej, wyników testów skórnych oraz ewentualnych testów prowokacyjnych pod kontrolą alergologa.