Cel badania Badanie ma na celu wykrycie w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko białkom zawartym w ślinie komara (jad komara). Wynik pozwala ustalić, czy pacjent jest nadwrażliwy na użądlenia komarów oraz oszacować prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych, od łagodnych zmian skórnych po ciężką anafilaksję. Wskazania kliniczne Nawracające, nasilone objawy skórne po ugryzieniu komara, takie jak pokrzywka, obrzęk czy rumień.
duszność, zawroty głowy, spadek ciśnienia) pojawiające się po ukąszeniu. Historia poważnych reakcji alergicznych na ukąszenia owadów. Planowanie immunoterapii alergenowej u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością. Wyjaśnienie niejasnych objawów alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi (np. ASD), u których komunikacja objawów może być utrudniona. Włączenie do panelu badań alergicznych owadów w celu oceny ewentualnych reakcji krzyżowych.
Materiał biologiczny Do wykonania testu wymagana jest krew żylna. Po pobraniu próbki następuje odwirowanie, a do oznaczenia wykorzystuje się surowicę lub osocze. Przygotowanie pacjenta Nie ma konieczności specjalnego przygotowania – badanie może być przeprowadzone o dowolnej porze dnia. Zaleca się jednak, aby pacjent nie przyjmował leków przeciwhistaminowych (np.
cetirizyny, loratadyny) przynajmniej 48 h przed pobraniem krwi, gdyż mogą one obniżać poziom wykrywanych IgE i fałszować wynik. Metoda oznaczania Stężenie specyficznych IgE określa się jedną z dwóch metod laboratoryjnych: Immunoturbidymetria – w próbce surowicy dodaje się oczyszczony alergen (białko ze śliny komara); powstające kompleksy IgE‑alergen zmniejszają przejrzystość roztworu, a zmiana ta jest mierzalna fotometrycznie.
Immunoenzymatyczny test (ELISA) – alergen jest przyłączony do powierzchni płytki, a po związaniu z IgE w surowicy dodaje się enzymatyczny podkład, którego intensywność koloru jest proporcjonalna do ilości przeciwciał. Obie techniki zapewniają wysoką czułość (≈ 0,1 kU/L) i specyficzność, a wyniki podaje się w jednostkach kU/L. Interpretacja wyników Negatywny (IgE – brak wykrywalnych przeciwciał, co wyklucza istotną alergię na jad komara; objawy mogą mieć inną etiologię.
Pozytywny (IgE ≥ 0,35 kU/L) – potwierdzenie nadwrażliwości; wyższe stężenia wskazują na większe ryzyko ciężkiej reakcji przy kolejnych ukąszeniach. Wartości progowe ustala każde laboratorium, najczęściej przyjmuje się: 0‑0,34 kU/L – wynik negatywny; 0,35‑0,70 kU/L – słaby; 0,71‑1,30 kU/L – umiarkowany; > 1,30 kU/L – silny poziom IgE. Normy i wartości referencyjne Zakresy referencyjne mogą się nieco różnić w zależności od zastosowanej metody i producenta zestawu.