Cel badania Test ma na celu zmierzenie stężenia w surowicy przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na alergen pochodzący z jabłka (Malus domestica). Wynik pozwala ocenić, czy organizm pacjenta jest uczulony na ten konkretny składnik pokarmowy. Wskazania kliniczne Podejrzenie alergii pokarmowej na jabłko – objawy skórne, układu pokarmowego lub oddechowego po spożyciu.
Ciężkie lub nawracające reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, wymagające precyzyjnej identyfikacji alergenu. Diagnostyka alergii u małych dzieci, u których testy skórne mogą być trudne do wykonania. Monitorowanie skuteczności diety eliminacyjnej lub terapii odczulającej. W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (np. ASD, PANS/PANDAS) – ocena roli alergii pokarmowych w nasileniu objawów neurobehawioralnych.
Materiał biologiczny Do badania pobiera się krew żylna, z której uzyskuje się surowicę. Próbka powinna być pobrana w warunkach sterylnych, najlepiej rano, po co najmniej 2‑godzinnym okresie bez jedzenia, aby uniknąć wpływu natychmiastowego spożycia jabłka na wynik. Metoda Stężenie swoistych IgE oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA).
Test wykorzystuje białka (ekstrakty) pochodzące z jabłka, które są przyłączone do stałej powierzchni płytki lub nośnika. Przeciwciała IgE z surowicy wiążą się z tymi alergenami, a następnie wykrywane są przy użyciu znakowanego przeciwciała wtórnego. Intensywność sygnału jest proporcjonalna do ilości swoistych IgE w próbce. Przygotowanie pacjenta Unikanie spożycia jabłka oraz produktów zawierających jabłko przez co najmniej 48 h przed pobraniem krwi.
Wstrzymanie leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) na 5‑7 dni przed badaniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza. Pacjent powinien być w stanie ogólnym, bez gorączki. Interpretacja wyników Wynik podawany jest w jednostkach kU/L (kilounitarów na litr). Zakresy interpretacyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, ale typowo przyjmuje się: 0‑0,35 kU/L – brak wykrywalnych swoistych IgE (negatywny wynik).
0,35‑0,70 kU/L – niskie stężenie, możliwa wrażliwość, wymaga korelacji klinicznej. 0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane podwyższenie, zwiększone ryzyko reakcji alergicznej. > 3,5 kU/L – wysokie stężenie, silne prawdopodobieństwo alergii klinicznej. Interpretacja powinna zawsze uwzględniać historię pacjenta, wyniki testów skórnych oraz ewentualne objawy po ekspozycji na jabłko.