Przejdź do treści

Izoenzym M2 kinazy pirogronianowej M2-PK

Cel badania Badanie ma na celu oznaczenie poziomu izoenzymu M2 kinazy pirogronianowej (M2‑PK) w wybranym materiale biologicznym – najczęściej w kale lub w surowicy. M2‑PK jest jedną z form enzymu pyruvatokinazy, występującą w komórkach o intensywnym podziale i podwyższonym metabolizmie, w tym w komórkach nowotworowych oraz w tkankach zapalnych. Zwiększone stężenie tego izoenzymu wskazuje na przyspieszoną proliferację komórek lub na procesy zapalne w przewodzie pokarmowym.

Wskazania kliniczne Screening i wczesne wykrywanie raka jelita grubego (CRC) – test służy jako nieinwazyjny marker przesiewowy. Diagnostyka oraz monitorowanie aktywności zapalnych chorób jelit, takich jak choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ocena przyczyn objawów gastro‑enterologicznych (krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu wypróżnień, bóle brzucha) u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem.

Wsparcie decyzji o konieczności dalszych badań endoskopowych i histopatologicznych. Kontrola efektu terapeutycznego w chorobach zapalnych jelit oraz po operacjach onkologicznych. Materiał biologiczny Kał – 5 g świeżego stolca lub 2 ml płynu kałowego przygotowanego zgodnie z wytycznymi producenta. Surowica – 2 ml krwi pobranej po 8‑12‑godzinnym poście (jeśli wybrano badanie w surowicy). Przygotowanie pacjenta Badanie kałowe nie wymaga specjalnej diety ani postu.

W przypadku pobrania surowicy zaleca się 8‑12‑godzinny post przed pobraniem krwi. Należy unikać przyjmowania leków przeciwzakrzepowych, suplementów żelaza oraz preparatów zawierających duże ilości błonnika na 48 h przed pobraniem próbki kału, gdyż mogą one wpływać na wynik. Próbkę kałową należy zebrać w czystym, szczelnym pojemniku, nieprzemieszczoną, i dostarczyć do laboratorium w ciągu 24 h lub zamrozić (‑20 °C) przy dłuższym czasie transportu.

Metoda Stężenie M2‑PK oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) wykorzystującą monoklonalne przeciwciała skierowane przeciwko charakterystycznej epitopie M2‑PK. Wynik wyrażany jest w ng/ml (surowica) lub µg/g (kał). Test charakteryzuje wysoką czułość i specyficzność, a jednocześnie jest prosty w wykonaniu. Interpretacja wyników Wartość prawidłowa (niska) – Wartość podwyższona – 4‑10 µg/g kału (lub 10‑30 ng/ml w surowicy).

Może wskazywać na obecność polipów, wczesnego raka lub łagodnego zapalenia. Wartość wysokiego podwyższenia – > 10 µg/g kału (lub > 30 ng/ml w surowicy). Silnie sugeruje nowotwór złośliwy lub intensywny proces zapalny, wymagający dalszych badań endoskopowych i histopatologicznych. Ograniczenia i uwagi Test nie jest w 100 % diagnostyczny – wynik dodatni wymaga potwierdzenia kolonoskopią oraz biopsją.