Cel badania Test Izocyjan TDI – IgE swoiste ma na celu wykrycie i ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE, które powstają w odpowiedzi na kontakt z toluenem‑2,4‑diizocyjanianem (TDI), jednym z najważniejszych izocyjanów wykorzystywanych w przemyśle chemicznym, budowlanym i motoryzacyjnym. Wskazania kliniczne Uczulenie i astma zawodowa wywołane ekspozycją na izocyjaniany, w szczególności TDI. pokrzywka, obrzęk, anafilaksja) po kontakcie z substancjami zawierającymi TDI.
Diagnostyka alergii u małych dzieci i niemowląt z objawami atopowymi, gdy podejrzewa się wrażliwość na izocyjaniany. Ocena ryzyka powikłań alergicznych przed podjęciem terapii ekspozycyjnej lub rehabilitacji w środowiskach przemysłowych. Wspomaganie monitorowania skuteczności działań unikania alergenu w terapii długoterminowej. Metoda Badanie przeprowadzane jest metodą immunoenzymatyczną (np.
ImmunoCAP) polegającą na: pobranie krwi żylnej i odwirowanie w celu uzyskania surowicy, inkubacji surowicy z antygenem TDI przyłączonym do nośnika, wiązania specyficznych IgE z antygenem, detekcji kompleksu antygen‑IgE przy użyciu znakowanego przeciwciała przeciw‑IgE i pomiaru intensywności sygnału optycznego, przeliczenia wyniku na jednostki kU/L (kilounitów na litr). Wynik podawany jest jako stężenie specyficznego IgE przeciw TDI.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga głodówki – badanie można wykonać w dowolnym czasie dnia. Zaleca się odstawienie leków przeciwhistaminowych (np. cetirizyna, loratadyna) na co najmniej 48 h przed pobraniem krwi, aby nie zakłócały wyniku. Jeśli to możliwe, pacjent powinien unikać bezpośredniej ekspozycji na TDI w ciągu 24 h przed pobraniem próbki, aby uniknąć tymczasowego podwyższenia poziomu IgE.
W przypadku małych dzieci pobranie krwi powinno być wykonane przez wykwalifikowany personel, najlepiej po krótkiej sesji uspokajającej. Interpretacja wyników Wartości referencyjne (zależne od laboratorium) zazwyczaj przyjmują następujące progi: <0,35 kU/L – wynik uważany za negatywny, brak istotnego uczulenia na TDI. 0,35‑0,70 kU/L – niskie stężenie IgE, może wskazywać na wczesną fazę sensitizacji; wynik wymaga oceny klinicznej.
0,70‑3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, zazwyczaj koresponduje z objawami alergicznymi przy ekspozycji. >3,5 kU/L – wysokie stężenie, silna sensytyzacja i duże ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej po kontakcie z TDI. Interpretacja powinna uwzględniać historię kliniczną pacjenta, wyniki innych testów alergologicznych oraz aktualne narażenie na izocyjaniany. Kod ICD i materiał biologiczny Badanie klasyfikowane jest pod kodem ICD‑10 L91 (Uczulenie na izocyjaniany).