Cel badania Pomiar ilości interferonu‑gamma (IFN‑γ) w surowicy krwi pozwala określić stopień aktywacji układu odpornościowego typu komórkowego (odpowiedź Th1). Test jest wykorzystywany do wykrywania deficytów immunologicznych, monitorowania przebiegu infekcji wewnątrzkomórkowych, oceny procesów zapalnych oraz jako element kompleksowej oceny immunologicznej u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak autyzm (ASD) czy zespoły PANS/PANDAS.
Wskazania kliniczne Podejrzenie pierwotnego lub wtórnego niedoboru IFN‑γ – zwiększona podatność na zakażenia mykobakteriami, wirusami, grzybami. Ocena aktywności chorób autoimmunologicznych i zapalnych, w których dominuje odpowiedź Th1 (np. stwardnienie rozsiane, reumatoidalne zapalenie stawów, cukrzyca typu 1). Monitorowanie terapii immunomodulującej, w tym podawania rekombinowanego IFN‑γ lub leków wpływających na szlak IL‑12/IFN‑γ.
Badania przesiewowe i kontrolne u osób z ASD, PANS, PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi, u których obserwuje się nieprawidłowe profile cytokinowe. Ocena stanu immunologicznego przed rozpoczęciem intensywnej terapii immunosupresyjnej lub chemioterapii. Diagnostyka niektórych nowotworów (np. chłoniaki) oraz ocena reakcji na infekcje wirusowe (np.
Materiał biologiczny Surowica lub osocze krwi – pobranie 5 ml krwi żylnej do probówki bez antykoagulantu (surowica) lub z heparyną (osocze). Próbkę należy odwirować w ciągu 30 min od pobrania i przechowywać w temperaturze –20 °C lub niższej do momentu analizy. Metoda pomiaru Stężenie IFN‑γ określa się najczęściej metodą immunoenzymatyczną ELISA lub techniką immunochemiluminescencji (ICL).
Obie metody cechuje wysoka czułość (dolny próg wykrywalności Rozpuszczenie odwirowanej próbki i jej rozcieńczenie zgodnie z instrukcją producenta. Inkubację z przeciwciałami specyficznymi dla IFN‑γ umieszczonymi na płytce lub w probówce. Detekcję sygnału enzymatycznego (ELISA) lub chemiluminescencyjnego (ICL) i wyznaczenie stężenia na podstawie krzywej wzorcowej.
Przygotowanie pacjenta Nie wymaga długotrwałego postu – wystarczy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania dużych dawek suplementów immunomodulujących (np. witamina C, zioła) na 24 h przed pobraniem. W sytuacji ostrej infekcji zaleca się odczekać co najmniej 48 h po ustąpieniu gorączki, aby wynik nie odzwierciedlał przejściowego wzrostu aktywności immunologicznej.