Cel badania Pomiar stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF‑1 lub IGF‑2) w surowicy krwi pozwala ocenić funkcję osi hormonów wzrostu, stan odżywienia oraz potencjalne zaburzenia metaboliczne. Wynik jest wykorzystywany w diagnostyce i monitorowaniu chorób endokrynologicznych oraz w ocenie czynników wpływających na rozwój mózgu u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, takimi jak ASD.
Wskazania kliniczne Ocena przyczyn niskiego lub wysokiego wzrostu u dzieci i młodzieży (niedobór lub nadmiar hormonu wzrostu). Diagnostyka akromegalii i innych stanów związanych z nadmiarem GH. Monitorowanie terapii hormonem wzrostu. Ocena wpływu chorób wątrobowych, nerek lub przewlekłych stanów zapalnych na gospodarkę IGF. Badanie zaburzeń metabolicznych, w tym insulinooporności i cukrzycy.
Wspomaganie oceny czynników wpływających na rozwój mózgu i neuroplastyczność u pacjentów z ASD, PANS/PANDAS oraz innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Metoda Stężenie IGF oznacza się najczęściej metodą immunologiczną – immunoenzymatycznym testem ELISA lub chemiluminescencyjnym testem immunologicznego (CLIA). Próbka surowicy pobrana z krwi żylnej jest najpierw odwirowana, a następnie poddawana analizie w automacie diagnostycznym.
Testy te charakteryzują się wysoką czułością i specyficznością oraz możliwością automatyzacji. Interpretacja wyników Wartości prawidłowe: zależą od wieku, płci i fazy rozwojowej; laboratorium podaje zakresy referencyjne odpowiednie do konkretnej populacji. Obniżone IGF‑1: niedobór hormonu wzrostu, niedożywienie, choroby wątroby, przewlekłe stany zapalne, niewydolność nerek, zespół złego wchłaniania.
Podwyższone IGF‑1: nadczynność przysadki (akromegalia), nadmiar GH, insulinooporność, niektóre nowotwory, stosowanie leków zwiększających poziom GH. Znaczenie w ASD: nieprawidłowe poziomy IGF mogą wpływać na neuroplastyczność i procesy synaptyczne, co jest przedmiotem badań w kontekście zaburzeń neurorozwojowych. Przygotowanie pacjenta Próbka pobierana jest z żyły w warunkach ambulatoryjnych.
Zaleca się: Post przynajmniej 8–12 godzin przed pobraniem krwi (woda do picia dozwolona). Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz stresu w dniu pobrania. W przypadku dzieci – pobranie próbki rano, aby zminimalizować wpływ pulsacyjnych zmian hormonalnych. Materiał biologiczny i kod ICD Do badania wykorzystuje się krew żylna – surowicę. Kod ICD przypisany do tego testu to O32, co odpowiada klasyfikacji diagnostycznej stosowanej w ocenie zaburzeń wzrostu i metabolizmu.