Cel badania Test określa stężenie swoistych przeciwciał klasy IgE skierowanych przeciwko ludzkiej insulinie w surowicy krwi. Dzięki temu można potwierdzić lub wykluczyć alergiczną reakcję na insulinę, zarówno w kontekście podania eksogenicznego (np. terapia insulinowa), jak i w rzadkich przypadkach autoimmunologicznego nadwrażenia. Wskazania kliniczne U podejrzenia alergii na insulinę u osób z cukrzycą typu 1 lub typu 2 przyjmujących insulinę.
Reakcje anafilaktyczne, pokrzywka lub obrzęk po podaniu insuliny lub po spożyciu posiłków zawierających insulinę (np. Ciężkie objawy alergiczne u małych dzieci, w tym trudności z kontrolą glikemii spowodowane przerwaniem terapii insulinowej. Diagnostyka różnicowa pomiędzy reakcją alergiczną a autoimmunologiczną (przeciwciała przeciwko insulinie klasy IgG).
W badaniach nad zaburzeniami neurorozwojowymi, gdzie nieprawidłowa reakcja immunologiczna na insulinę może wpływać na metabolizm mózgu i zachowanie. Materiał i przygotowanie pacjenta Materiał: krew żylna, surowica (2‑3 ml). Unikać przyjmowania leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych na co najmniej 48 h przed pobraniem próbki, o ile nie jest to przeciwskazanie kliniczne.
W przypadku niedawnej immunoterapii alergenowej – odczekać 4‑6 tygodni przed pobraniem. Metoda Stężenie specyficznego IgE oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ImmunoCAP lub ekwiwalent) z wykorzystaniem stało‑fazowego systemu wiązania przeciwciał IgE do wyselekcjonowanego alergenowego fragmentu ludzkiej insuliny. Wynik podaje się w jednostkach kilounitów na litr (kU/L). Interpretacja wyników Wartość – wynik uważany za negatywny, brak istotnej sensitizacji.
0,35 – 0,70 kU/L – niska czułość, możliwa wczesna sensytizacja. 0,70 – 3,5 kU/L – umiarkowane stężenie, wskazuje na prawdopodobną alergię kliniczną. > 3,5 kU/L – wysokie stężenie, silna sensitizacja, zwiększone ryzyko reakcji anafilaktycznej. Interpretacja powinna uwzględniać historię kliniczną, nasilenie objawów oraz wyniki innych testów alergologicznych (np. testy skórne, pomiar specyficznych IgG).
Powiązania z zaburzeniami neurorozwojowymi U niektórych osób z ASD, PANS/PANDAS lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi obserwuje się zaburzenia w metabolizmie insuliny oraz zwiększoną podatność na reakcje immunologiczne. Wykrycie swoistych IgE przeciwko insulinie może pomóc wyjaśnić niektóre objawy, takie jak wahania nastroju, problemy ze snem czy zmiany zachowania po podaniu insuliny lub po spożyciu pokarmów wpływających na poziom insuliny.