Cel badania Pomiar stężenia inhibiny B w surowicy krwi ma na celu ocenę aktywności komórek Sertoli u mężczyzn i komórek granulosa u kobiet. Dzięki temu możliwe jest określenie rezerwy rozrodczej oraz funkcji gonadal, co jest niezbędne przy diagnostyce niepłodności i monitorowaniu terapii hormonalnej.
Wskazania kliniczne Niepłodność nieokreślona (ICD‑10: N97 – niepłodność kobiet, N46 – niepłodność mężczyzn) Ocena rezerwy jajnikowej przed in vitro (IVF) lub innymi metodami wspomaganego rozrodu Diagnostyka i monitorowanie zaburzeń gonadal, m.in.
zespół Klinefeltera (ICD‑10: Q96), wczesne dojrzewanie lub opóźnienie rozwoju płciowego Ocena funkcji podwzgórzowo-przysadkowo-gonadalnej w kontekście zaburzeń neurorozwojowych, w tym u osób z ASD, gdzie nieprawidłowości hormonalne mogą wpływać na rozwój płciowy i zachowanie Kontrola skuteczności terapii hormonalnej (np. podanie gonadotropin, terapia zastępcza testosteronem) Materiał biologiczny Do badania pobiera się krew żylnią, z której po odwirowaniu uzyskuje się surowicę.
Zalecana objętość próbki to 2‑5 ml. Metoda Stężenie inhibiny B oznacza się najczęściej metodą immunochemiluminescencji (ICMA) lub testem ELISA (enzymatycznym immunoenzymatycznym). Testy te wykorzystują przeciwciała monoklonalne wiążące się specyficznie z inhibiną B, co umożliwia precyzyjne określenie jej koncentracji w surowicy. Przygotowanie pacjenta Próbka może być pobrana bez konieczności głodzenia.
Zaleca się pobranie krwi w godzinach porannych (najlepiej między 8:00 a 10:00), aby zminimalizować wpływ diurnalnych wahań hormonów. Pacjent powinien unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz przyjmowania leków hormonalnych (np. testosteronu, estrogenów) w ciągu 48 h przed pobraniem, o ile nie jest to sprzeczne z zaleceniami lekarza prowadzącego. Interpretacja wyników Normy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium, płci i wieku pacjenta.
Ogólnie przyjmuje się: Mężczyźni (do 40 lat): 80‑200 ng/L – wartości poniżej normy mogą wskazywać na upośledzoną funkcję komórek Sertoli i obniżoną spermatogenezę. Kobiety (w fazie folikularnej): 30‑120 ng/L – niskie poziomy sugerują zmniejszoną rezerwę jajnikową, natomiast podwyższone mogą wystąpić w ciąży lub przy niektórych nowotworach jajnika.