Przejdź do treści

Immunoglobulina Ig G w surowicy

Cel badania Badanie określa ilość immunoglobuliny klasy G (IgG) w surowicy krwi, co pozwala ocenić stan układu odpornościowego, ustalić, czy infekcja ma charakter przeszły czy przewlekły, a także wykryć ewentualny konflikt serologiczny pomiędzy matką a płodem. Wskazania kliniczne Diagnostyka i monitorowanie przebiegu zakażeń bakteryjnych i wirusowych (rozpoznanie infekcji przewlekłych, ocena odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu).

Poszukiwanie pierwotnych i wtórnych niedoborów odporności, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi zakażeniami dróg oddechowych, skórnych lub przewodu pokarmowego. Ocena ryzyka i obecności konfliktu serologicznego w ciąży (różnica grupy krwi matki i płodu, antygeny Rh). Kontrola przebiegu chorób autoimmunologicznych i stanów zapalnych, w których obserwuje się podwyższone stężenie IgG.

W kontekście zaburzeń neurorozwojowych (ASD, PANS/PANDAS) – badanie pomaga wykluczyć lub potwierdzić niedobory odporności, które mogą wpływać na nasilenie objawów neuropsychiatrycznych. Materiał biologiczny Krew żylna pobrana w warunkach jałowych, po odwirowaniu – surowica. Metoda Stężenie IgG wyznacza się najczęściej metodą immunonefelometrii (nephelometria) lub immunoturbidymetrii.

Alternatywnie stosuje się testy enzymowo‑immunologiczne (ELISA), które pozwalają na wysoką czułość i specyficzność. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnego przygotowania – badanie może być wykonane na czczo lub po posiłku. W przypadku badań kontrolnych po podaniu immunoglobuliny lub leków immunosupresyjnych należy odnotować czas ostatniej dawki.

Interpretacja wyników Wartości prawidłowe – zależą od wieku i laboratorium, typowo 7‑16 g/L u dorosłych. Wzrost IgG – może wskazywać na przewlekłą infekcję, stany zapalne, choroby autoimmunologiczne, niektóre nowotwory (np. szpiczak mnogi) lub reakcję po szczepieniu. Obniżenie IgG – sugeruje pierwotny niedobór odporności (np. hipogammaglobulinemia), wtórny spadek związany z utratą białka (np.

w biegunkach, nefropatii), leczenie immunosupresyjne, choroby wątroby lub ciężkie stany odżywcze. Różnice w kontekście ASD/neurorozwojowym – obniżone IgG może przyczyniać się do zwiększonej podatności na infekcje, które z kolei mogą wywoływać lub nasilać objawy neuropsychiatryczne (np. Wzrost może odzwierciedlać reakcję zapalną, co jest istotne przy ocenie stanu zapalnego w mózgu. Kod ICD Badanie jest klasyfikowane pod kodem L93 – oznaczenie laboratoryjne immunoglobuliny G.