Cel badania Badanie stężenia interleukiny‑18 (IL‑18) w surowicy krwi ma na celu ocenę poziomu tej cytokiny prozapalnej, będącej kluczowym wskaźnikiem aktywacji makrofagów oraz układu immunologicznego. Wynik pomaga w identyfikacji i monitorowaniu chorób auto‑zapalnych, zespołów nadmiernej aktywacji makrofagów (MAS) oraz innych stanów, w których dochodzi do intensywnej odpowiedzi zapalnej.
Wskazania kliniczne zespół aktywacji makrofagów (MAS) – zarówno pierwotny, jak i wtórny; układowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (uMIZS); choroba Stilla u dorosłych (AOSD); zaburzenia autoimmunologiczne z podwyższonym poziomem cytokinin prozapalnych (np.
toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów); ostre i przewlekłe stany zapalne układu pokarmowego i oddechowego; monitorowanie odpowiedzi na terapię immunosupresyjną lub biologiczną; badania w kontekście neuro‑zapalenia u pacjentów z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem, gdzie podwyższony IL‑18 może współwystępować z innymi markerami zapalnymi.
Metoda Stężenie IL‑18 oznacza się metodą immunoenzymatyczną (ELISA) lub chemiluminescencyjną (CLIA) na próbce surowicy pobranej z krwi żylnej. Test wykorzystuje przeciwciała monoklonalne specyficzne dla IL‑18, które wiążą cząsteczkę cytokiny, umożliwiając jej ilościową detekcję w zakresie od kilku do kilkuset pg/ml. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie ma konieczności specjalnego przygotowania dietetycznego ani odstawiania leków, chyba że lekarz zaleci inaczej (np.
w przypadku kortykosteroidów, które mogą wpływać na poziom cytokinin). Próbkę pobiera się w warunkach sterylnych, a następnie odwirowuje się w celu uzyskania surowicy, która jest przechowywana w temperaturze 2‑8 °C i analizowana najpóźniej w ciągu 24 h od pobrania.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa: zależy od zastosowanej metody i laboratorium, zwykle Podwyższony poziom IL‑18: sugeruje aktywację makrofagów i może występować w MAS, uMIZS, AOSD, ciężkich postaciach toczenia, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz w niektórych stanach zapalnych układu pokarmowego i oddechowego. > 1000 pg/ml): często wskazuje na ostre, potencjalnie zagrażające życiu, zapalenie, wymagające natychmiastowej interwencji terapeutycznej.