Cel badania Określenie stężenia interleukiny‑1 (IL‑1) w surowicy krwi żylnej. IL‑1 jest jedną z najważniejszych cytokin wczesnej fazy reakcji zapalnej, regulując aktywację komórek odpornościowych, produkcję innych mediatorów zapalnych oraz wpływając na przebieg procesów autoimmunologicznych i neurozapalnych. Wskazania kliniczne Ocena aktywności chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie stawów zakaźnych (ICD‑M01) oraz choroby autoimmunologiczne.
Monitorowanie odpowiedzi na terapię przeciwzapalną lub immunosupresyjną. Badanie neurozapalnego podłoża w zaburzeniach neurorozwojowych, w tym w spektrum autyzmu (ASD), PANS/PANDAS. Diagnostyka zespołów autoinflamacyjnych, gorączki nieznanego pochodzenia oraz stanów po urazach i zakażeniach. Wsparcie w ocenie ryzyka powikłań sercowo‑naczyniowych związanych z przewlekłym stanem zapalnym.
Metoda Stężenie IL‑1 oznacza się najczęściej metodą immunologicznego testu ilościowego – ELISA (ang. Enzyme‑Linked Immunosorbent Assay) lub testem immunochemiluminescencyjnym. Procedura obejmuje: Pobranie 5‑10 ml krwi żylnej do probówki bez dodatku antykoagulantu, umożliwiającej uzyskanie surowicy. Odwirowanie próbki w 10 min przy 1500 g w temperaturze pokojowej.
Przeprowadzenie testu zgodnie z instrukcją producenta – wiązanie IL‑1 z przeciwciałami wychwytującymi, detekcja sygnału optycznego lub chemiluminescencyjnego i wyznaczenie stężenia na podstawie krzywej kalibracyjnej.
Interpretacja wyników Wartość prawidłowa – zazwyczaj Podwyższone poziomy – wskazują na aktywną reakcję zapalną, mogą być obserwowane w infekcjach bakteryjnych, wirusowych, chorobach autoimmunologicznych, stanach po urazie oraz w neurozapalnych procesach związanych z ASD i PANS/PANDAS. Obniżone lub nie wykrywalne poziomy – rzadko mają znaczenie kliniczne, mogą wynikać z nieodpowiedniego pobrania próbki, długiego przechowywania lub zbyt intensywnej terapii immunosupresyjnej.
Interpretacja powinna uwzględniać kliniczny kontekst pacjenta, wyniki innych markerów zapalnych (CRP, IL‑6, TNF‑α) oraz ewentualne leki wpływające na układ immunologiczny. Przygotowanie pacjenta Przed pobraniem krwi nie wymaga się specjalnej diety ani długotrwałego postu. Zaleca się: Unikanie intensywnego wysiłku fizycznego oraz stresu w ciągu 24 h przed pobraniem.