Cel badania Pomiar całkowitej immunoglobuliny klasy E (IgE) w surowicy krwi pozwala ocenić ogólny poziom tego przeciwciała, które odgrywa kluczową rolę w reakcjach typu I (natychmiastowych) oraz w obronie przed pasożytami. Wynik jest przydatny przy diagnozowaniu i monitorowaniu chorób, w których dochodzi do nadmiernej produkcji IgE.
Wskazania kliniczne objawy alergiczne: przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, katar sienny, pokrzywka, świąd, obrzęki, duszności, astma atopowe zapalenie skóry (AZS) oraz inne choroby skórne o podłożu alergicznym zakażenia pasożytnicze (np. glistnica, włośnica, tasiemczyca) pierwotny niedobór odporności – zespół Hioba nowotwory produkujące IgE, np.
szpiczak IgE‑produkujący przygotowanie i kwalifikacja do terapii anty‑IgE (omalizumab) u pacjentów z astmą monitorowanie przebiegu chorób alergicznych u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi, w tym autyzmem (ASD), które częściej wykazują podwyższony poziom IgE ocena reakcji na leki lub szczepionki w kontekście nadwrażliwości Przygotowanie pacjenta Do pobrania próbki wymagana jest żylna krew na czczo – minimum 8‑10 godzin od ostatniego posiłku.
Należy unikać przyjmowania suplementów zawierających biotynę (witamina B7) przynajmniej 8 godzin przed pobraniem, gdyż mogą one interferować z metodą immunochemiczną. Materiał do badania Surowica uzyskana z krwi żylnej pobranej do probówki bez dodatku antykoagulantu lub z dodatkiem żelatyny (tzw. Próbka powinna być odwirowana w ciągu 30 min od pobrania i przechowywana w temperaturze 2‑8 °C, jeżeli analiza nie zostanie wykonana od razu.
Metoda Stężenie całkowitej IgE oznacza się metodą immunochemiczną, najczęściej przy użyciu: immunochemiluminescencji (CLIA/ECLIA) – technika wykorzystująca znakowanie przeciwciał luminoforem, co zapewnia wysoką czułość i specyficzność, testu immunoenzymatycznego (ELISA) – klasyczna metoda oparta na enzymatycznym przekształceniu podłoża i pomiarze absorbancji. Wynik podawany jest w jednostkach międzynarodowych (IU/ml) i odnosi się do całkowitej ilości IgE obecnej w surowicy.
Normy Zakresy referencyjne różnią się w zależności od wieku i mogą się nieco różnić w zależności od laboratorium, ale ogólnie przyjmuje się: 1‑12 miesięcy – 1‑5 lat – 5‑9 lat – 9‑15 lat – >15 lat – Interpretacja wyników Poziom podwyższony może wskazywać na: reakcje alergiczne (astma, alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka, atopowe zapalenie skóry) zakażenia pasożytnicze zespół Hioba (pierwotny niedobór odporności) nowotwory IgE‑produkujące (np.